หายไปนาน อย่างที่เพื่อนบางคนรู้ แบบเซ็งบรรยากาศ คนทะเลาะกัน แล้วมาเจอเมืองไทยปั่นป่วน ก็ทำให้คนไกล้บ้านอย่างฉันแอบเซ็ง

ปกติเรื่องส่วนตัวที่เซ็งๆไม่ได้เล่าก็เยอะ อย่าเช่น ซื้อเครื่องปั่นน้ำผลไม้มาใช้ สองเครื่อง เครื่องนึงคู่กะเครื่องบด อีกเครื่องนึงเป็นเครื่องปั่นเดี่ยว ซื้อมาตอนทำร้าน แต่มาได้ใช้ตัวปั่นน้ำผลไม้จริงเมื่อเดือนกว่าๆตอนอยู่บ้านนี่แหละ ทำน้ำผลไม้กิน เอาผลไม้ที่ชอบ หันเป็นชิ้นๆ และแช่แข็ง (ใส่ผลไม้ห้าอย่าง แช่แข็งสามอย่าง ไม่แช่สองอย่าง) ปั่นจนเกลียวหมุนด้านล่างของโถแตกออก อันนึงแตกแล้ว อ้าวทิ้ง ตัวสองก็แตกอีก(โถไม่แตก) ก็เฮ้ย ของมียี่ห้อด้วยนะ ไรมันจะทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้ ของเมืองนอกจอกจังว่ะ บอกสามีหาบิลที่ซื้อเจ้าเครื่องปั่นนี้มา ถ้าคุณสามีเป็นคนซื้อของ อย่าหวังว่าจะได้เคลมของ เพราะเธอจะไม่เคยเก็บบิล บอกคำเดียว ซื้อใหม่แล้วกัน ...แอบเซ็ง..

เรื่องเครื่องดีวีดีในรถของน้องเอลิซ ซื้อมาดูเดือนเดียว เสีย เอาไปซ่อม เดือนกว่าแล้วมั่ง ห้างยังไม่แจ้งกลับมาเลย..แอบเซ็ง..เพราะน้องเอลิซถามหาตลอดตอนขึ้นรถ

เรื่องเอกสารบางตัวให้ ติดต่อกับอำเภอเมืองไทย บอกเอาเอกสารตัวนี้ ต้องติดต่อทำหนังสือผ่านทางสถานฑูตไทยในสวิส(เบิร์น)ก่อน เราก็ต้องทำหนังสือแจ้งความต้องการไปที่สถานฑูตไทยในสวิสก่อน แล้วโทรขอนัดไปเซ็นและเอาเอกสารตามหลัง พอส่งกลับไปให้อำเภอเมืองไทย บอกขาดเอกสารอีกตัว ผีบ้าเหรอ..เลยขอชื่อและนามสกุลเบอร์ติดต่อคนที่พูด แล้วเราก็เลยต้องโทรไปอำเภอเอง บอกว่า ถ้าคุณบอกฉันตั้งแต่แรกไม่มีปัญหาหรอก แต่ตอนแรกบอกแค่อย่างเดียว พอเอามาให้แล้ว บอกว่าขาดโน้นขาดนี่อีก คุณคิดว่า เบิร์นกะเจนีวา ห่างกันกี่กิโล แล้วพี่ก็ท้องแก่มากแล้วด้วย คงไปไม่ไหวหรอกนะ ขอคุยกะหัวหน้าน้องหน่อยแล้วกัน คุณเธอเลยบอกว่าให้น้องสาวเราไปติดต่อใหม่อีกครั้ง จะพยายามส่งเรื่องให้นายเซ็นให้แล้วกัน โอ้ยยยประเทศไทยจงเจริญ...

กว่าเราจะติดต่อไปถามว่าเอาเอกสารอะไรบ้าง กว่าเราจะทำเอกสารกับสถานฑูต กว่าเราจะส่งไปเมืองไทย กว่าน้องเราจะไปอำเภอ แล้วได้คำตอบมาแบบนี้ ทำให้เราต้องโทรสายตรงไปเอง...แล้วนี่ผ่านไปเป็นเดือนๆๆ แล้ว แอบเซ็ง...จะไปต่างประเทศก็ไม่ได้ ต้องรอเอกสารสำคัญนี้ โอ้ยยยเซ็ง...ก็แบบช๊อบมันอยู่นี่แหละเจนีวา ฝรั่งเศส ไม่ต้องไปไหนกันแล้ว คอยๆๆๆ เรื่องที่เราต้องยืมจมูกคนอื่นหายใจ เออเอกสารตัวนี้ไม่เสร็จทำให้เราไม่ได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่จะต้องทำ และที่จะทำ เลยโคตะระเซ็ง

เรื่องหนังสือคู่มือการใช้กล้องภาษาไทย ฝากเพื่อนซื้อมาจากเมืองไทย ก็กระเป๋าหาย อดเลย แอบเซ็ง..

เรื่องคนยืมเงินไปแล้วทำเงียบเฉย หายตัว ตอนมาเอาล่ะน้ำตาเล็ด ตอนจะจ่ายคืน เราต้องโทรตาม หายตัว แอบเซ็ง...

เรื่องคอมเครื่องเก่าโดนไวรัส ครั้งละสองร้อยกว่าฟรั้งสวิสที่เสียค่าซ่อม เสียมาห้าครั้งแล้ว เดือนที่แล้วก็เสีย คราวนี้แบกไปแล้ว จาซ่อม แต่หมดอารมณ์ เพราะซ่อมห้าครั้งก็ได้เท่ากับคอมเครื่องใหม่แล้ว เลยซื้อใหม่ดีกว่า แอบเซ็ง เลยบอกว่าให้คุณสามีเอาเครื่องเก่าไปซ่อมแล้วขายแล้วกันนะ เครื่องไม่ได้เป็นไรหรอก แต่โดนไวรัสเฉยๆแต่มันก็ตกรุ่นแล้วล่ะ เลยได้เครื่องคอมมาใช้นี่เครื่องที่สามแล้ว...อยากซื้อเครื่องแบบทนมือทนทรีนแบบตั้งโต๊ะ แต่เลือกซื้อไม่เป็น เลยเอาแบบเดิมแล๊ปท๊อป Hp เท่านั้น (ตอนไปซื้อก็ง่ายๆเลย อ่านๆคุณสมบัติ ราคา เอาเครื่องนี้ จบ....)

เรื่องรถคันเล็กสีแดง อุตส่าห์ดีใจ คิดว่าขายได้แล้ว เพราะคนมาดูตกลงจะซื้อแล้ว นัดวันเรียบร้อย ไปมา บอกว่า ต้องการเอาเอกสารของรถไปทำทะเบียนก่อน เพราะเขาไม่ได้อยู่เจนีวา อยู่อีกเขตนึง ขับรถไม่มีทะเบียนไปไกลกลัวโดนจับ เราเลยบอกว่า งั้นจ่ายเงินมาก่อนซิจะส่งไปให้ มันบอก กลัวจ่ายแล้วเราไม่ให้รถ อ้าว เราก็เลยบอกว่าถ้าฉันเอาเอกสารของรถให้เธอไปทำทะเบียน ฉันก็เสียรถไปแบบยังไม่ได้เงินดิ คุณสามีเลยบอกว่า แปลกๆนะคนที่จะซื้อรถคนนี้...อย่าไปทำตามเขานะ เธอเสียรถฟรีๆแน่ เลยไม่โทรกลับไป เพราะไม่อยากขายเขาแล้ว..ก็เลยเสียเวลาไปช่วงนึงที่จะคอยคนนี้มาเอารถ เลยต้องประกาศขายใหม่ ...แอบเซ็ง..

เล่าเรื่องไม่เซ็งบ้างดีกว่า

เรื่อง ลูกชายในท้อง สบายดี หกเดือนแล้ว ดิ้นดี ลักษณะท้องแม่ตอนมีลูกชายนี่ ไม่เหมือนตอนท้องลูกสาวเลยนะ ท้องออกแหลมๆ ไม่กลมเหมือนตอนท้องลูกสาว สะดือก็จุ่นด้วย  ท้องนี้พยายามใส่ผ้ายืดอุ้มท้องเหมือนท้องแรก เพราะท้องจะได้ไม่ลาย แต่ตอนนี้เริ่มจะใส่ไม่ได้แล้ว เพราะรู้สึกอึดอัดมา หน้ามืดจะเป็นลม ท้องแรกใส่ตั้งแต่เริ่มจนคลอดก็อุ้มไหว ท้องไม่แตก ท้องสองนี่ มีแววจะแตกมั้งเนี่ย ว่าจะไปหาซื้อไซส์ใหญ่กว่าเดิมมาใส่ ก็ลืมทุกที

น้องเอลิซ สองขวบ สามเดือน  กำลังขี้อ้อนมาก พัฒนาการ สำหรับเราแล้ว ถือว่าพอใจมาก เพราะเขาร่าเริงแจ่มใส ขี้อ้อน รู้จักเอาตัวรอด เวลาโดนดุ ก็จะมาอ้อนให้แม่ใจอ่อน จุ๊บแขน จุ๊บขา เชยคางแม่ แล้วพูดกับแม่เบาๆ ทำให้แม่ใจอ่อนกับเขาได้ เรื่องกินอาหารที่เคยกลุ้มว่าไม่แตะเลย ตอนนี้ก็กินบ้างแล้ว เรื่องฟันก็แปรงดี แต่คงไม่ทั่วปาก แต่ไม่ยอมให้แม่แปรงจะแปรงเอง เรื่องภาษา ไม่รู้จะเปรียบเทียบกะใคร คงต้องเปรียบเทียบกะลูกครึ่ง ที่ต้องใช้ สองสามภาษา ในเวลาเดียวกัน ว่าเขาเป็นอย่างไร สำหรับน้องเอลิซ เราว่าพอใจ ฝรั่งเศส อังกฤษ ไทย เขาเข้าใจ และสื่อสารได้ เหมาะกับวัยเขา เรื่องช่วยเหลือแม่ หยิบโน้นนี่ ปิดไฟ เปิดไฟ เปิดปิดทีวี เปิดปิดดีวีดี หยิบหมอนให้แม่หน่อย หยิบรีโมทให้แม่หน่อย หยิบได้หมด แม่ท้องแก่แล้วไม่ค่อยเคลื่อนก้นไปไหน ได้น้องเอลิซนี่แหละช่วยแม่เยอะเลย ตอนนี้แม่ติดลูก ลูกติดแม่ บอกรักกันประจำ จนพ่ออิตต๋า เพราะน้องเอลิซถ้าแม่อยู่ด้วย พ่อไม่มีได้กอดหรอก...พ่อเลยขู่ว่าถ้าลูกชายอีกคนออกมา ฉันไม่สนเธอหรอก ฟังแล้วขำๆดี...พ่อแอบน้อยใจ..