เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา.......ร้อนมากเลยเนอะ

ฟีฟี่หัวเปียก(เร็วกว่าปกติ)ทุ๊กกกวันเลยอ่ะ

แต่ก็ยัง บ่ ยั่น วิ่งเล่นบ้านยายตั้งแต่ 4 โมงเย็น

(แล้วจะไม่ให้คล้ำได้งาย)

++เทศกาลผีเสื้ออีกแว้ว++


วิ่งไปวิ่งมา เหนื่อย!!

เห็นตาจะไปขี่จั๊กจะนั่งให้ได้เลย
แล้วไปนั่งตรงโครงรถอ่ะ เห็นแล้วเจ็บก้นแทน
เลยไม่พาถีบออกไปอ่ะ กลัวอันตรายด้วย
ฟีฟี่เลยให้เอา Minney เพื่อนยากออกมาขี่บ้าง

++ขอเป็นเด็กแว้นหน่อยค่ะตา++


++แฮะๆ เจ็บก้น++

ขนาดนั่งเฉยๆ ด้วยความร้อนของอากาศ

หัวก็ยัง Still แฉะเหมือนเดิม

นั่งไปซื้อเป็บซี่ร้านโชวห่วยใกล้ๆบ้าน ก็หน้าเป็นตรูดไปเลย

คนขายถามว่า หัวแฉะเนี่ย เพราะราดน้ำหรือเพราะเหงื่อ

555 ทักมาได๊

ซื้อหนมมาให้พี่ทราย ฟีฟี่ดั้นอยากกินซะงั้น

เด็กน้อยผู้ซึ่งเคยลิ้มรสเลย์ไปแค่ 1 ครั้ง

พอเห็นถุงเลย์ ก็กอดแน่นนนนซะยังกะเป็นของตัวเอง

(กอดไปเถ้ออออ ไม่ได้กินร๊อกก)

ร้องไห้กันน้ำตาเป็นเผาเต่าเวย

++มี๊ใจดีจัง..ซื้อเลย์ให้ด้วย++

อ้าว?? เลย์พี่ทรายเหรอ?? ไม่ใช่ของฟี่เหรอ??

วันอาทิตย์ป่าปี๊ไปแข่งรถที่สระบุรี

ส่วนหมี่มี๊ของโทรฟี่มีงานแต่งเพื่อนสมัยมัธยมปู้น

โทรฟี่เตรียมชุดมาซะสวย ถึงเวลาหลับไม่ตื่นซะงั้น

เลยให้นอนต่อปายยย หมี่มี๊ฉายเดี่ยวก็ล่าย

เม๊าท์กับเพื่อนยังไม่มันส์ ก็นัดกันไปเม๊าท์ต่อ

55 ขาเม๊าท์กันจริงจริ๊ง

งั้นเรามาทยอย(ทยอยจริงๆ)เล่าเรื่องของโทรฟี่กันดีกว่า

เพราะช่วงตั้งแต่ 2 ขวบมานี่ พัฒนาการไปเร็วมากๆ

เร็วจนแม่คิดมุขมาสอนไม่ค่อยจะทันแล้ว

หลังจากนับเลขเก่ง A B C ได้

(เด็กพูดช้าอ่ะน้า แม่เพิ่งได้ตื่นเต้นกะเค้าบ้าง 55)

เดี๋ยวนี้เวลาอยู่คนเดียว โทรฟี่ก็ 1 2 3 : h I j k l ไปเรื่อย

ตอนนี้นับ 8 ได้แล้วน๊า หลังจาก 7..9..10 มานาน 555

แล้วทำ Baby Sign ถูกบ้างผิดบ้าง ของเลข 1~10 ไปด้วย

A B C นอกจากท่องแล้ว บางตัวก็ยังจำได้ด้วยน้าว่าตัวไหนเป็นตัวไหน

Zone ที่จำได้แม่นอ่ะ จะเป็นตัว A B H I J K L M N O P

ทีนี้ พอยายๆรวมพลพรรคมาเล่นฟี่กัน

เลยโชว์พาวฯ ซะเรย

หมี่มี๊มานก็เดินไปเขียนกระดาน ตัว L

แล้วถามโทรฟี่ว่า

“อันนี้ตัวอะไรคะลูก”

โทรฟี่หันมา แล้วพูด “แอล” (ทำ sign L) ลิ้นกระดกได้เลยสำเนียงเยี่ยม

ยายก็เก่งงงงงๆๆๆๆ ปรบมือกันใหญ่

อ่ะ..ต่อๆ หมี่มี๊ก็เขียน O P

โทรฟี่ก็ “โอว” (ทำ sign O)

“พี” (ทำ sign P มะล่ายอ่ะ มานทำยาก 55)

โอ้วววว ยายๆ กรี๊ดดกร๊าดดดด กันใหญ่เลย

แหม....ก็หมี่มี๊เลือกแต่ตัวที่ฟี่บอกได้นี่นา

บางตัวที่ฟี่บอกไม่ได้ ก็ไม่ได้เขียนโชว์

กร๊ากกก....เอาหน้าไว้ก่อน

อ่ะ..โชว์เขียนแล้วมาโชว์ทาย Sign กันบ้าง

อุ๋มก็ทำ Sign A B C D E F …..

โทรฟี่ก็ทายถูกทุกตัวเล้ย โฮะๆๆๆๆ

ได้หน้าสุดๆ ฟี่เอ้ย ค่าเทอม อ.1~อ.3 หมี่มี๊ไม่ต้องเสียซักกะบาทแน่

++Sign "C"++


++Sign "1"++

มาเรื่องกระดาน 100 ช่อง (โทรฟี่เรียก “ร้อยช่อง”) กันบ้าง

ตอนนี้คุณนายเธอ Develop เบี้ยเองแล้วนะฮะ

เอาเบี้ยมาเขียนเป็นตัวยึกยือไรก็ไม่รู้

แล้วก็เรียกเป็นเลขโน้นเลขนี้ 55

นอกจากเขียนเบี้ยเอง ยังชอบเอาโดว์มาปั้น

เป็นก้อนเล็ก ก้อนใหญ่

แล้วพาโดว์ไปเล่นสไลเดอร์ดั่ว

เราก็สอนน้า ก้อนใหญ่หนักกว่าไปไกลกว่าเห็นมั๊ยคะ

เค้าก็จะ “ใหญ่ๆ ไปโน้นน” “เล็ก ใกล้”

อะไรประมาณนี้...ขำดี

++เล่นโดว์++

ตอนเอาไปกลิ้งบนสไลเดอร์ ถ่ายไปถ่ายมา เอามาดู

"No CF Card"
55

ส่วนเรื่องเล่านิทาน วันนี้มีนิทานมาขายต้องถอยให้ฟี่หน่อย

เพราะเรื่อง “กระต่ายกับเต่า” ที่อ่านๆอยู่

เหมือนเธอจะเบื่อหน้าสุดท้าย ที่เฉลยว่าใครชนะซะแล้ว

ถึงหน้าสุดท้ายทีไร ก็ปิดทุกทีประมาณว่ารู้แล้ว

แล้วก็เรียกเล่ม “หมู” มาให้ร้อง A->Z แทน

แต่มาเมื่อคืน ฮาดี

โทรฟี่ไม่ให้อุ๋มเล่าให้อ่ะ ก็เอาหนังสือขึ้นมานั่งกาง

อุ๋มเลยบอกให้โทรฟี่อ่านนิทานให้แม่ฟังหน่อยเซ่

(55 แปลกป่ะ โทรฟี่เรียกอุ๋มว่าหมี่มี๊ แต่อุ๋มเรียกแทนตัวเองว่าแม่

แล้วก็รู้เรื่องกันด้วยนะคะ 55)

โทรฟี่มองไปที่หนังสือ ทำหน้ายิ้มๆ แล้วชำเลืองมองแม่เขิลๆ

เหมือนไม่กล้าเล่า

ก็เลยบอกว่าไม่ต้องเขิลน้า...พร้อมเอาหัวนอนกระแซะไปแนบตักลูก

โทรฟี่ก็เริ่มเล่าเล้ย

“กระต่าย....................ลิงกินจ้วย..................นกบิ่น....”

555

อยากรู้มั๊ย ว่าจริงๆหน้านั้นมานเขียนว่าอะไร

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีกระต่ายตัวหนึ่งอาศัยอยุ่ในต้นไม่กลางภูเขา => โทรฟี่เล่าว่า “กระต่าย” (แค่คำเดียว =_=’)

กระต่ายขี้โม้ เจอลิงก็บอกว่าตัวเองมีกล้วยมากมาย กินไม่หมด => โทรฟี่เล่าว่า “ลิงกินกล้วย” (กินตรงไหนฟระ =_=’)

พอเจอนก กระต่ายก็เล่าว่า ตัวเองบินสูงกว่านกตัวไหนๆ แต่ไม่บินเพราะขี้เกียจ => โทรฟี่เล่าว่า “นกบิน” (กร๊ากกกกต่ายบินลูก =_=’)

55555 ขำดีเน้อเด็ก

++ทำอะไรรู้ป่าว++

..

..

..

..

..

..

มาอีกเรื่อง เรื่อง “จ๋า...จ๋า”

โทรฟี่เวลาเค้าอ้อน เค้าจะเรียกชื่อคนแล้วตามด้วยจ๋า

เช่น

ทรายจ๋า

ย่าจ๋า

จันทร์จ๋า

ยายจ๋า

ตาจ๋า

ป่าป๊าจ๋า...ฯลฯ

ทีนี้ มานลามมาถึง สัตว์ และสิ่งของซะแล้ว

ถอดกางเกงแล้วไม่อยากถอ => กางเกงจ๋า

อยากเล่นสบู่แต่เก็บสบู่แล้ว => บู่จ๋า

อยากดูดจุกแต่ไม่ให้ดูด => จุกจ๋า

กลายเป็นว่า จิเอาอะไรก็ลงท้ายด้วยคำว่า “จ๋า” ไปซะโม๊ดดดเลย

มาเรื่องสุดท้ายกันบ้าง เรื่อง “หายตัว”

ก็เห็นแม่ณิชชี่บอกให้ณิชชี่หายตัวแล้วณิชชี่ชอบนี่

เลยงัดมุขนี้มาเล่นกับฟี่บ้าง

พอบอกว่า ฟี่หายตัวแล้ว หายไปไหนเนี่ย

ฮาโหลวว โทรฟี่อยู่ไหน ยู้วฮูว แม่ไม่เห็นหนูเลยลูก

โทรฟี่ก็เอาเลย หน้าเสียเลย คลานมาจากเตียง ลงมาด้านล่าง

มาเกาะขาเอาไว้ แล้วบอกว่า

“หมี่มี๊ หาย หาย (โทรฟี่หาย)”

อิแม่ก็ยางงงง เล่นต่อ ไหนๆ หายไปไหนในขณะที่ลูกกระชากขากางเกง

ทันใดนั้นเอง ด.ญ.โทรฟี่ก็

แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

สงสัยกลัวแม่หาไม่เจอ

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : มุขเดียวกัน..ไม่ได้ขำเหมือนกัน

กร๊ากกกก

...เล่าเล่านิทานกับยายจ๋าค่ะ...

...ไปเดินต่วมเตี้ยมตรงต้นละมุด...

หมี่มี๊ย่องไปหา..พอฟีฟี่จะเด็ดละมุดเลยรีบท้วง

"ทำไรอ่ะ!"

ฟีฟี่หันมาตกใจเวยแต่จริงๆ กลัวยางมานอ่ะ

...นั่งเล่นอยู่ดีดี ไปๆมาๆ อยากจายืน...

...มาภาพฮาๆ บ้าง...

โทรฟี่จะพูดว่า "ไหว" เวลายกของหนัก หรือทำไรยากๆ
นี่ก็อยู่ดีดี จะลุกแล้วลุกยาก
ชีเลยบอกว่า "ไหว อึ่ๆ ไหวๆ"

555 ไหวไปหลายรอบเลย

...เล่นเก็บลูกกอล์ฟ แล้วก็วิ่งไปวิ่งมา...

...สุดท้าย จับกบซะงั้น...

...อายจัง...

...ปิดท้าย นางแบบลงทุน (นอนให้ถ่าย 55)...

นอนรอบแรกมี๊ไม่รู้ รีบดึงขึ้นมา
จนต้องนอนรอบสอง 55

จบแระ "v" หนักไปทางภาพหน่อยนะคะ