วู้ววววววว ไม่ได้อัพไดมานานแม่กซ์ เหตุเพราะเราค่อนข้างยุ่งและเครียด เศรษฐกิจก็แย่ ส่วนคุณไก่ก็ทำงานหามรุ่งหามค่ำ วันๆนึงเจอหน้ากันไม่ถึง 1 ชั่วโมง (ไม่รวมเวลานอนนะค้า) ก็เลยไม่ได้ออกไปไหนด้วยกันเลย

ช่วงกลางๆถึงปลายๆเดือน เกิดความผิดขึ้นกับร่างกายเรา ... นั่นคือ อยู่ๆ มีตุ่มแดงๆขึ้นตรงแขนขวา ใกล้ๆกับข้อศอก ตอนแรกมันเป็นตุ่มเล็กๆเราก็คิดว่าเป็นสิว ก็ปล่อยมันไป พอผ่านไปซักสี่ห้าวัน ปรากฏว่ามันบวมขึ้น ปวดสุดๆ เราก็คิดว่าเราโดนแมลงต่อย แต่คุณไก่บอกว่าเป็นฝีแน่ๆ ยุให้เราไปผ่า (Y_Y) น่ากลัวชะมัด

^ เนี่ย ... ดูดิ ... มันปวดมากๆเลยนะ ปวดจนเราแทบนอนไม่ได้อ่ะ เอานิ้วแตะที น้ำตาแทบไหล วันที่ 30 พ.ค. เลยให้คุณไก่พาไปโรงบาล ... เรานะกลัวมากๆเลยอ่ะ กลัวโดนผ่า ... แต่แล้ว สวรรค์ยังเห็นใจ คุณหมอบอกว่า จุดเริ่มต้นน่าจะมาจากโดนแมลงกัด แล้วเกิดอาการติดเชื้อ จนเริ่มจะเป็นฝีแล้ว แต่โชคดีที่ถุงหนองยังไม่ชัดเจน ไม่จำเป็นต้องผ่า แค่เอายาทากับยากินไปก็พอ น่าจะยุบได้ เย้ๆๆๆๆๆ ... หลังจากรับยามา ผ่านไปสองสามวัน อาการก็เริ่มดีขึ้นค่ะ โล่งใจไป

ได้เข้าเรื่องซะที ... วันนี้นัดกับเพื่อนๆไปหม่ำหมูกะทะกันค่ะ หลังจากไม่ได้เจอหน้าค่าตากันมานานนมมากๆ คิดฮอดเพื่อนหลายๆเด้อ ... เดี๊ยนก็รีบออกจากบ้านค้า ออกตั้งกะก่อน 5 โมงเย็น ... ใส่กุงเกงยีนส์ตัวใหม่ที่คุณไก่ซื้อให้ด้วยแหละ

โดนเพื่อนบางคนยุให้รีบออกจากบ้าน เพราะรถติดแน่นอน ... ที่ไหนได้ ... ไปถึงก่อนชาวบ้านเค้าเลย ประมาณ 5.45 น. มั้ง เดี๊ยนเลยต้องนั่งรออยู่ในรถอย่างเดียวดาย ฮือออ

ยัยคนที่บอกให้เดี๊ยนรีบออก มาถึงหกโมงกั่วค่ะพี่น้อง ... ชิชะ ... มาประชันความสวยกันหน่อยจิ๊

เรื่องความงาม เดี๊ยนชนะเห็นๆ ... สังเกตพี่ตี๋ใส่เสื้อสีเหลืองเหมือนภรรยาเลย

บรรยากาศภายในร้าน ... รู้สึกว่าคราวนี้ มีของให้เลือกสรรมากกว่าครั้งก่อนอีกค่ะ ... เตาหมูกะทะมารอแล้ว

น้ำจิ้มสุกี้แบบกวางตุ้ง และน้ำจิ้มซีฟู้ด ที่พี่ตี๋ยกมาบริการ ... ประทับใจพี่ตี๋มากฮับ วันหลังมาเจอกัน ไม่ต้องพาแมวมาด้วยก็ได้ เหอๆๆๆๆๆ

เตาปิ้งซีฟู้ดค่ะ คิดเพิ่มเตาละ 39 บาท ... กุ้ง หอย ปู ล้นทะลักคับพี่น้อง

โชว์ภาพเจ้าของไดอารู่ แกะ+ดูดปูนะฮ้า โฮะๆๆๆๆๆๆ อายยยย

เอาล่ะ มาดูเพื่อนร่วมขบวนการที่ตามมาทีหลังกันมั่งดีกั่ว ... หม่อมเต้ย ผู้ถวิลหาแต่ ปู ปู ปู ปู ... สมใจอยากมั้ยคะคุณหม่อม???

น้องอีฟ ตามมาสมทบอีกคน น่ารักมากๆ คุยเก่งชะมัด ... แต่กินเก่งกว่า sheสาแม่ดซัดหมูกะทะคนเดียว 1 เตาได้โดยไม่มีใครกล้าแย่ง เดี๊ยนยอมศิโรราบ

ยัยมิกิแมน กับจ๊อบซัง มาถึงโหล่สุด แต่เรื่องกินนี่ไม่ได้เสียเปรียบชาวบ้านเค้าเลย ... ดูเอาสร้อยร้านยัยอีฟมาเล่น สมกับฉายา “จ๊อบซังสั่งได้” เหมียนเดิม

บรรยากาศอบอุ่นอบอวลชวนมีบุตรกับครอบครัวสุขสันต์ ครูเกลือ+ป๋าโจ และเบบี๋ตัวน้อยในพุง ... เห็นครอบครัวนี้ทีไร ตั้งหน้าตั้งตากินตาหลอด 555555 ... เอ้า ถือซะว่าบำรุงครรภ์

ปิดท้ายด้วยรูปรวมสักรูป ... มีแต่สาวๆ เพราะพี่ตี๋กะจ๊อบ มัวแต่เม้าท์กันไม่ได้สนใจสิ่งแวดล้อมโลกเล้ยยยย ส่วนป๋ารับหน้าที่เป็นตากล้องสมองไวจ้า

กินๆๆๆๆๆเม้าท์ๆๆๆๆๆ จนไม่ได้สนใจว่าอาหารรสชาดเป็นเช่นไร สนุกสนานดีจิงๆ เซ็งตรงที่ดึกๆฝนตกหนักนี่ดิ ฝนทั้งสาดทั้งรั่ว แต่พวกเราก็บ่ยั่น ยัยอีฟเอาของที่ร้านมาขาย พวกเราก็เลือกกันสนุกสนานเบิกบานสุดๆ ... กว่าฝนจะซา ก็ได้ออกจากร้านประมาณสี่ทุ่มครึ่งค่ะ ... ขับกลับบ้านแบบหวาดเสียวมาก เพราะยางที่ปัดน้ำฝนมันเสื่อมแล้ว ปัดได้ไม่ดี กระจกจะมัวๆเบลอๆตลอด ก็ต้องพยายามเพ่งเอาล่ะค่ะงานนี้ หวาดเสียวเล็กน้อย ฝนก็ตก รถก็ติด น้ำก็ท่วม กว่าจะถึงบ้านก็ห้าทุ่มกว่าๆ จอดรถพร้อมกับคุณไก่เด๊ะๆ

จิงๆสอยของร้านอีฟมาสองอย่าง คือเดรสสีชมพูเทาตัวนี้ แล้วอีกตัวคือสกินนี่สีเทาเข้มแต่อันนี้ต้องรอของสองสามวัน

วันรุ่งขึ้น ... ก็ได้รับไปรษณียบัตรจากป้าธัช ส่งมาจากแคนาดาระหว่างไปท่องเที่ยวอย่างสุขี ... คิดถึงป้ามากๆ จึงทำให้เรานึกขึ้นได้ว่าลืมส่งหาป้าธัชเหมือนกัน ซื้อโปสการ์ดมาตั้งแต่ไปสิงคโปร์แล้ว เหอๆๆๆๆ ได้ฤกษ์ส่งหาป้าเสียที

- - จบค่ะ - -