ธันวาคม 2008

รูปช่วงปีใหม่ยังอยู่กับพ่ออุ่ย ไดนี้ขอเก็บตกช่วงคริสต์มาสก่อนละกัน อาทิตย์ 21 เย็นก็ไปส่งก้านกล้วยไปบ้านยาย จันทร์ 22 ทำงาน เย็นก็ไปรับก้านกล้วย เพราะลาพักร้อน 23 – 25 ไม่ได้ไปเที่ยวไหนอีกตามเคย เพราะพ่อต้องทำงาน

ก็เลยอยู่กับหนุ่มน้อย ก้านกล้วยให้เต็มปอดกันสองคนแม่ลูก ทั้งสนุกทั้งเหนื่อย เย็นพฤหัส 25 ส่งก้านกล้วยบ้านยาย ศุกร์ 26 กลับมาทำงาน เคลียร์งานหนึ่งวัน เย็นก็ไปรับก้านกล้วยมาอยู่เสาร์อาทิตย์กับพ่อแม่ ก็ทำไงได้ช่วงเวลาไม่ดีเลยต้องเหนื่อยพ่ออุ่ยขับรถไปกลับวีคละ 4 รอบ

พ่อก็ไม่บ่นนะเพราะทำงานกลับมาได้เห็นหน้าก้านกล้วยทุกวันได้เล่นวันละ 2 ชม. พ่อก็สุขใจมาก ๆ ร่ำ ๆ จะหาเนริสเซอรี่ใกล้บ้าน ๆ ซะแล้ว แต่แม่เบรกก่อนอยู่กับตากะยายดีกว่าตั้งเยอะ รอให้โตกว่านี้ก่อนดีกว่า คิดถึงก็คิดถึงนะ แต่ถ้าเจอเด็กเยอะแล้วป่วยบ่อย พัฒนาการหดหาย แม่ยอมคิดถึงก้านกล้วยดีกว่าให้ก้านกล้วยโทรมา คือถ้าเรามีทางเลือก ก็ขอเลือกแบบนี้ดีกว่า

 เอาบรรยากาศคริสต์มาสที่บ้านมาฝาก พอว่างก็จัดต้นคริสต์มาสกับถ้ำแล้วก็ไฟเสร็จเรียบร้อย

3 วันของแม่กับก้านกล้วย

วันแรก

หลังจากกินข้าวกันเสร็จ เช็ดตัวเตรียมลงมาเดินเล่นข้างล่าง ปรากฎว่าลองหวีผมแล้วเอาหยิก ๆ หลบไปมันออกมาเป็นทรงนี้ ตลกดี ก้านกล้วยก็งงว่าแม่ถ่ายอะไร

ถ้าตัดผมหยิก หรือพอโตมันไม่หยิกแล้ว หรือต้องตัดสั้นตอนป. 1 หน้าคงเด๋อด๋าแน่  ๆ เลย

พอถ่ายรูปเสร็จก็ลงมาข้างล่าง เนื่องจากก้านกล้วยตัวหนักอุ้มไม่ไหวแล้วลงบันไดจะใช้วิธีให้ก้านกล้วยขี่หลัง แต่ก็นะ เกาะคอแม่ก็ไม่เป็นพาลจะหงายหลังกันทั้งคู่ทุลักทุเลมาก แต่ก็สำเร็จ (ปกติพ่อจะอุ้มขึ้นลงบันได)

ลงมาข้างล่างได้ก็วิ่งไปที่ไม้หนีบก่อนเลย ชอบมากหยิบมาถือไว้สองข้าง ๆ ละตัวแล้วก็เดินไปมา  (ในรูปขวดน้ำเป็นอุปสรรค ถ่ายเสร็จ ต้องรีบไปถือ ไม่งั้นพ่อคุณได้โยนทิ้งเพื่อจะหยิบไม่หนีบ 

เหนื่อยก็มานั่งพักบนโต๊ะม้าหิน ไม่นั่งเฉยอ่ะ กระดกโยกเยก เป็นม้าโยกไปเลย แม่ก็เสียวจะตกจริง ๆ เพราะฮีแรงเยอะมาก ๆๆ

วิ่งไปได้ 1 ชั่วโมง เริ่มเหนื่อย เอามือจับรองเท้าแล้วพูดว่า “เจ็บ” แม่ก็ไม่แน่ใจถามว่าเป็นไรลูกก็พูดอีกว่า “เจ็บ” ก็คิดว่ารองเท้าคอมบิที่เพิ่งซื้อมานี้จะคับหรือเปล่า เลยไปหยิบรองเท้า gymboree ที่ซื้อมาเผื่อให้ใส่ ปรากฏว่าก็ใส่นะ แต่ไม่ยอมปล่อยคอมบิอ่ะ เลยถือมันไว้อย่างงั้น แย่งก็ไม่ได้มีร้อง  ตกลงไม่ชอบคู่ใหม่ คู่เก่าก็ไม่ยอมใส่ เลยโทรบอกพ่อว่าต้องหาซื้อคู่ใหม่ให้ซะแล้ว

ไม่น่าเชื่อคนขายเล้ยไหนบอกว่าคอมบิมันใหญ่กว่าพีเจ้นท์ไง ก็ปกติก้านกล้วยจะใส่พีเจ้นท์ไซด์ 13.5 มาตั้งนานแล้วยังไม่คับ ปัจจุบันลองวัดเท้าดูก็ 13.5 เป๊ะ วันก่อน แม่แอน เอาคอมบิมาปล่อยก็เลยซื้อไว้ รีบให้ใส่แค่ครั้งเดียวบอกคับแระงง  ๆๆๆ จัง (แต่หลังจากวันนั้นให้ใส่อีกก็ใส่ได้นะ ไม่ร้องว่าเจ็บ ลองขยับดูก็มีที่เหลืออยู่แต่ที่แน่ ๆ คิดว่าน่าจะเป็นที่ความยาวมากกว่า ตอนนี้ก็ใส่ของพีเจ้นท์ไปก่อน แม่ฝากอาซื้อที่สิงคโปร์แล้วกลางเดือนได้ใส่คู่ใหม่แล้วดูซิว่าจะมีปัญหาอีกไหม๊ ต้องเพิ่มเป็นไซด์ 14.5 แล้ว เท้าโตไวมาก ๆ ขนาดว่าเท้าเล็กนะ

หลังจากนั้นก็ไปอาบน้ำกินนมนอน ตื่นก็วิ่งเล่นแต่ไม่ได้ถ่ายรูปเพราะ memory หมด พ่อเอาไปทั้งกระเป๋าไม่มีใช้เลย เสร็จก็กินข้าวเย็น อาบน้ำ เล่นกับพ่อ อ่านหนังสือ นอน หมดไปแระหนึ่งวัน 

วันที่สอง

รอบเช้าออกจากตัวบ้านก็รี่ไปที่กรงสุนัขก่อนเลยชอบมากประตู กลอนประตู เนี๊ยะต้องมาหมุน ๆ บิด ๆ แม่ก็กลัวพี่จีจี้กับพี่แฮปปี้กระโจนออกมาจังเลยต้องเอาเชือกผูกไว้อีกชั้นนึง เผื่อก้านกล้วยแรงเยอะ เปิดกลอนได้ ในรูปพี่เค็กกับพี่คุ๊กกี้มองสงสัยว่าก้านกล้วยทำไร ส่วนพี่โกลเด้นกับดัลเมเชี่ยนอยู่ในกรง ปกติถ้าพ่ออยู่ก็ไม่ขังหรอก แต่แม่อยู่ถ้าเกิดเป็นไรแม่ห้ามมันไม่ไหวอ่ะ ตัวมันถ้ายืนสองขาก็ถึงไหล่แม่เลย กลัวไม่ไว้ใจเลยสุนัขโต ๆ เนี๊ยะ

พอเบื่อก็ไปตามเก็บมะม่วง บ้านเราเป็นสามฤดู คนไม่ได้กินเพราะต้นสูงเกินสอย จะปีนก็ใช่ที่เลยตกเป็นอาหารว่างของพี่สุนัขสามตัวที่อยู่นอกบ้าน กินสุกเพราะมันร่วงประจำ แต่ปีนี้โชคร้ายยังไม่สุกก็ร่วงแล้วหล่นเกลื่อนเพราะมันเปรี้ยว สุนัขก็ไม่แล ก้านกล้วยเลยได้เก็บมาเตะ ๆ โยน ๆ เล่น

สืบเนื่องมาจากเป็นพี่ ๆ โต ๆ ที่บ้านยายกระโดดพอมาบ้านนนท์ก็กระโดดทุกครั้งที่นึกได้ หรือไม่มีไรทำ

วันที่สาม

แม่ยังไม่ทันกวาดหน้าบ้านก็จะมีกิ่งมะม่วงร่วงอยู่ก็รี่ไปหยิบมากวาดใบไม้ให้ เขี่ยไปมา

แล้วก็รี่ไปที่บ่อปลาเอามือจิ้มน้ำ ล้วง ๆ อยากไปถึงก้นบ่อมาก ๆ มือเย็นเจี๊ยบก็ไม่ยอมเอาขึ้นต้องเบี่ยงเบนความสนใจถึงจะยอม แต่ถ้ามาดึงตัวออกนะ มีร้อง

วันก่อนตกบันไดจมูกเดิ๊นไปเรย เลยฝึกขึ้นลงบันไดหน้าบ้านก็ไม่ต้องสอนกันมากครั้งเดียวได้เลย รู้งี๊สอนตั้งนานก็ดีแล้ว พ่อหน่ะชอบบอกว่าลูกยังเล็ก อย่าเพิ่งเลย แม่ไม่เชื่อพ่อแล้วชอบทำให้ก้านกล้วยเจ็บตัวอยู่เรื่อย สอน ๆ ไปเลยดีกว่า ทำได้ก็ดี ทำไม่ได้ค่อยสอนใหม่

พ่อตากฟองน้ำที่ไว้เช็ดรถไว้ ตอนแรกก็เดินไปหยิบแล้วเก็บที่เดิม แล้วก็เดินไปเล่นที่อื่น ก็งกมาอีก เอามาถือเดินไปเดินมาแล้วค่อยเก็บทีเดิม อืมเป็นระเบียบเหมือนกันแฮะ

อยู่บ้านว่าง ๆ แม่ก็ซักผ้า ตากผ้า ก้านกล้วยเห็นก็รีบมาช่วย อะอะไม่ใช่ มาขโมยไม้แขวนเสื้อไปถือเล่น ยังคงชอบถือโน่นนี่แล้วเดิน ๆ วิ่ง ๆ เสมอ

ซานต้ากล้วย

รอบเย็นหลังจากตื่นก็อาบน้ำแล้วมาเดินเล่นรับคริสต์มาส ไปหน้าประตูบ้านแงะประตูเหล็ก

พอเมื่อยก็ก้มหาเศษยางมะตอย แม่ถามว่าหาไรลูกก็หันมาตอบด้วยแต่ฟังไม่ออกคงประมาณว่าหินไรงี๊อ่ะ

พอนั่งไปสักพักก็นึกได้ว่าเคยมีสาว ๆ เพื่อนบ้านมาทักทายเรียก ก็เหล่ แอบดูบ้างว่าวันนี้มีใครมาเรียกหรือเปล่า ปรากฏว่าสาวหาย อด ๆๆๆๆมีเพื่อนเลย

เหงาแล้วพ่อก็ยังไม่กลับมานั่งพักที่ม้าหินก่อนดีกว่า

หายเหนื่อยก็ไปคว้าไม้กวาดกับไม้หนีบของโปรดมาถือเล่น (เปลี่ยนชุดก่อนเดี๋ยวมืดไม่ได้ถ่ายเอาท์ดอร์)

เหมือนเป็นสัญลักษณ์เห็นก้านกล้วยต้องมีไม้กวาด อิอิ  อีกข้างไม้หนีบ

1 ชั่วโมงผ่านไป ยุงเริ่มมาแล้ว พ่อยังไม่กลับไปอาบน้ำกินข้าวรอพ่อไปส่งบ้านยายดีกว่า

ก่อนจะลาไดวันนี้ไปกับก้านกล้วยและถ้ำพระกุมารกับต้นคริสต์มาสครับ

พบกันไดหน้าเร็ว  ๆ นี้ ครับ ไม่อยากดองนานเกิน