แอบเศร้าจิตนะเคอะ คราวนี้

ว่าจะมาเล่า ตั้งแต่วันเกิดเหตุ แต่ว่างานมันเยอะอ่า ไม่ได้เข้ามาเล่าเลย

แค่มาอ่าน มาเม้นต์สั้นๆ ก็ทำเวลา ราวกับจะทำลายสถิติวิ่งร้อยเมตรยังไงยังงั้น

อารมณ์เศร้า เลย จางหายไปเยอะแล้ว

 

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า . . .

 

เจ้าของบ้านที่อยู่ลึกเข้าไปในหมู่บ้านของดาว

เค้าไปเอาลูกหมาไทยที่ถูกทิ้งที่วัดแถวๆบางแสนมาเลี้ยง สอง ตัว

ลูกหมา ก็ไม่ได้ตัวเล็กน่ารักมากมาย ออกแนวหมากำลังโต อยู่ในช่วงยืดตัว ฟันก็กำลังขึ้น ก็จะซนมาก หาโน่นหานี่กัดไปเรื่อย เป็นธรรมดาของหมาวัยนี้

 

แต่เจ้าของ เค้าไม่ชอบใจ

 

ตัวนึงเค้าก็เลยปล่อยทิ้ง ปล่อยขว้าง ให้มันวิ่งไปวิ่งมาในหมู่บ้าน ใครใคร่ให้อาหาร ก็ให้ไป มันจะไปทำเลอะเทอะ ที่บ้านใคร ก็ช่างมัน ตัวนี้ เจ้าของ เรียกว่า “บางแสน” เพราะไปได้มาจากบางแสน ((?)) แต่ละแวกบ้านดาว เรียกมันว่า “ไอ้หลง”

 

ส่วนอีกตัว สีขาวปลอดทั้งตัว ท่าทาง ((น่าจะ)) เรียบร้อยกว่าไอ้หลง ตัวนี้ เค้าเรียกว่า “ไอ้ไวท์” เจ้าของเค้าเลี้ยงเอาไว้ หาข้าวให้มันกิน แต่ก็เลี้ยงทิ้งเลี้ยงขว้างยังไงก็ไม่รู้ คือเลี้ยงแบบปล่อยๆ เวลาให้ข้าว ก็ใส่ถุงพลาสติกวางไว้หน้ารั้ว เหมือนให้ข้าวหมาข้างถนน ((แต่มีปลอกคอ?)) มันไปอึไปนอนที่ไหน ก็ไม่สนใจ

 

ทีแรก ดาวคิดว่า ไอ้หลง เป็นหมาที่หลงมาจากนอกหมู่บ้าน หรือว่ามีคนงานก่อสร้าง เอามาเลี้ยง แล้วพอย้ายไปก็ทิ้งเอาไว้ แต่ก็ยังสงสัยอยู่ เพราะมีคนขับรถเก๋งคันหย่าย มาชะลอดูไอ้หลงที่หน้าบ้านดาว แล้วก็เปิดกระจกมาเรียก “บางแสนๆ” ดาวก็ยังคิดว่า เค้าอยู่ท้ายหมู่บ้าน อาจจะคุ้นเคยกับหมาของคนงานล่ะม๊าง

 

มองโลกในแง่ดีเกินเหตุ ((?))

 

มารู้ทีหลัง ตอนที่เมรียของเค้า ((ของคนที่ขับรถคันหย่าย)) พาลูกสาวมาปั่นจุกกุยานเล่นผ่านหน้าบ้านของดาว ละลูกเค้าก็เรียก “บางแสนๆ” แม่เค้าก็รีบบอกลูกเลยว่า อย่าไปเรียก…นั่นไม่ใช่หมาของเรา ((เวง))

 

ตอนนั้น ดาวกำลังยืนคุยกับคุณนัท ชาว ((ละแวก)) บ้านอยู่

พอคุณนัทได้ยิน ชี ((or ฮี?)) ออกอาการกระฟัดกระเฟียดไม่พอใจอย่างแรง แล้วคุณนัท ก็เลยเฉลยถึงที่มาที่ไปของเจ้า “บางแสน” หรือ “ไอ้หลง” ตัวแสบให้ฟังดังว่า

 

คุณนัทบอกว่า เคยไปคุยกะเจ้าของเค้านะ ว่า หมาของคุณมาทำเลอะเทอะ

เค้าก็ถามกลับว่า แล้วจะให้เค้าทำยังไง ((อ้าว?))

สรุปแล้ว เค้าไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น  ไปพูดกะตัวสามีเค้าก็พูดอีกอย่าง ว่าเป้นหมาของเมรีย

พอไปถามอิเมรีย ชีก็ว่า เป็นหมาของสามีหร่อน  พอไปถามเซ้าซี้มาก ก็โมโหแล้วก็ฟลักภาระให้คุรนัท หรือคนที่ไปคุยมาจัดการกะไอ้หลงกันเอาเอง

 

คนรักหมา ทำร้ายหมาไม่ลงหรอก แม้ว่ามันจะเป็นหมาที่เจ้าของทิ้ง หรือว่ามันจะเกเรทำเลอะเทอะแค่ไหน

อย่างดี เค้าก็บ่นๆเท่นั้นแหละ

 

ไอ้หลง แสบมากค่ะ

แต่ละวันที่ตื่นเช้ามา จะต้องพบว่า มันสร้างวีรกรรมเอาไว้ . . . อีกแล้ว

บางวัน ก็ไปรื้อถังขยะเอาของมากัดกระจายอยู่กลางถนนในหมู่บ้าน

ไม่ก็ไปเอากระสอบของคนงานก่อสร้างมาฟัดซ๊า…กระเจิง

ไม่ก็ไปแอบเล่น แอบตะกุยต้นไม้ในสวนของบ้านที่กำลังจัดสวนอยู่

ไม่ก็ไปคาบเอารองเท้า ((ของใคร?)) มากัดเล่น

เป็นที่ระอาของคนในหมู่บ้านมากๆ ก็ต้องคอยมาทำความสะอาดทุกๆวัน

สำคัญที่สุด คือ มันชอบมาทำกระจัดกระจาย ตรงหน้าบ้านของดาวพอดี

 

เพราะไอ้หลง มาสมัครเป็นลูกน้องของแช้ปปี้อ่ะ

 

ไม่รู้ว่ามันมาหลงไหลได้ปลื้มอะไรกะแช้ปปี้นักหนา

 

ตอนที่มัดแช้ปปี้เอาไว้ ตอนจะเอารถเข้า-ออกจากบ้าน  ไอ้หลง ก็จะมาคลอดเคลียกระโดดเล่นกับลูกพี่แช้ป เผลอๆ ก็วิ่งไปแอบชิมข้าวในชามของลูกพี่แช้ป โดยที่ไอ้ลูกพี่แช้ปทำไรไม่ได้ เพราะโดนมัดอยู่

เวลาที่เฮียจะพาแช้ปปี้ไปวิ่งรอบดึก ((เดี๋ยวนี้ต้องรอดึกๆ เพราะฮีกลับไม่ตรงเวลาฮ่ะ)) ไอ้หลง ก็จะมาวิ่งคลอเคลียเล่นกะแช้ปปี้ไปตลอดทาง

ไอ้หลง มายึดพื้นที่หน้าประตูบ้านของดาว เป็นที่หลับที่นอน เรียกว่า แช้ปปี้นอนอยู่ในรั้วบ้าน ไอ้หลง นอนอยู่ใกล้ๆกัน แต่คนละฝั่งกับประตูรั้ว สงสัย จะนอนคุยกับแช้ปปี้ตลอดวันตลอดคืน เพราะไม่ว่า จะกลับบ้านไปตอนไหน จะเปิดบ้านออกมาเมื่อไหร่ จะเห็ไอ้หลงนอนอยู่ตรงประตูรั้ว เสมอ

ถ้าไม่เจอ แต่พอได้ยินเสียงไขประตูรั้วเมื่อไหร่ ไม่ว่าไอ้หลงจะแอบไปนอนหลบร้อนที่ไหน มันจะต้องรีบวิ่งมาเสนอหน้าทักแช้ปปี้ทันที

 

ไม่ใช่แค่แช้ปปี้เท่านั้น ที่ไอ้หลงมาสมัครฝากตัวเป็นลูกน้อง

ไอ้หลง ยังซื่อสัตย์แล้วก็ดูจะรักพอเพียง มาก

 

เอ่อ งงกันชะมะ พอเพียง = ลิง นั่นแหละค่า

((แหม่ เรียกลิงจนลืมไปแระ ว่าลิงชื่อพอเพียง ชิส์))

 

เพราะว่า เวลาที่ ดช.พอเพียง ออกไปวิ่งเล่นนอกบ้านทีไร

ไอ้หลง จะตามติด ใกล้ชิด เหมือนเป็นหมาคอยอารักขาลิง ยังไงก็ยังงั้น

พอเพียง วิ่งไปทางไหน ไอ้หลง ก็วิ่งตามไปคุม

พอเพียง วิ่งไปหยุดที่ไหน ไอ้หลง ก็จะป้วนเปี้ยนอยู่ละแวกนั้นไม่ยอมห่าง

บางที วิ่งๆไป ก็เอาจมูกมาดุนๆตัวพอเพียง แบบ “เล่นด้วยกันนะ” อะไรประมาณนั้น

((เท่าที่เล่ามา สังเกตดูว่า ลิงไม่เคยเดินเลยนี่หว่า มันวิ่งอย่างเดียวเรย ฮ่าฮ่า))

หรือ เวลาที่ดาวพาพอเพียงไปปั่นจุกกุยานเล่นรอบหมู่บ้าน

ไอ้หลง ก็จะวิ่ง ตามจุกกุยานไปด้วย

มีไอ้ลูกพี่แช้ปตะโกนบ่น ((เห่า)) โวยวายด้วยฟามอิตต๋า ((ไอ้หลง)) ตามหลัง

 

จนเฮียบอกว่า ไอ้หลง เหมือนหมาบ้านเรามาก ถึง มากที่สุด

และคิดว่า มันก็คงอยากเป็นหมาบ้านเรา มากๆ ด้วย

 

ดาวก็อยากเลี้ยงมันไว้หรอกนะคะ แต่ติดตรงแช้ปปี้เนี่ยแหละ

ไอ้หลงมันยังเด็กอยู่ ตอนนี้ก็คงจะยังพอเล่นกันกะแช้ปปี้ได้

แต่ถ้ารับเลี้ยงจริงๆ กลัวแช้ปปี้มันงอน

พอไอ้หลงโตเต็มที่แล้ว กลัวแต่ว่ามันจะมากัดมาฟัดกันสวนกระเจิงอ่ะสิคะ

((แค่แช้ปปี้ตัวเดียว ก็กวนทรีนจะแย่แว้ว))

 

น้องข้างบ้าน เคยเอาไอ้หลงเข้าไปนอนในรั้วบ้าน

แต่มันไปกัดรองเท้าเค้ากระจาย เค้าเลยอัปเปหิออกมานอนข้างถนนเหมือนเดิม

แต่ก็เห็นน้องยังให้ข้าวมันกินอยู่ประจำ

((ดาวเลยไม่ได้ให้ข้าวไอ้หลงกินเลย ด้วยเหตุผลนี้ แล้วก็กลัวแช้ปปี้งอนเป็นเหตุผลรอง))

อีกอย่าง พี่อี๊ด ที่อยู่บ้านข้างๆ ((อีกข้าง)) ก็ให้ข้าวมันกินทุกวันเหมือนกัน

 

เห็นมะ ไอ้หลง มีคนแอบรักมันอยู่แยะเหมือนกันแฮะ

 

แต่เจ้าของ ไม่รักมันเลยอ่ะ

แล้ว คนอื่นๆ ที่เค้าไม่เลี้ยงหมา เค้าก็คงไม่รักมันด้วยเหมือนกัน

((ขนาดบางบ้าน เค้าเลี้ยงหมา เค้าก็ยังไม่ชอบมัน เพราะมันชอบไปคุ้ยถังขยะบ้านเค้าอ่า))

มีคนไปบ่นกับที่โครงการเยอะมั๊ง

คนที่โครงการ เลยมาถามดาวว่า นี่หมาของพี่หรือเปล่า ((ชี้ไปที่ไอ้หลง))

ดาวก็ต้องบอกว่า ไม่ใช่หรอก หมาของบ้านข้างในนู้น ((ก็ไม่ใช่หมาบ้านดาวจริงๆนี่))

เค้าก็เลยบอกว่า จะจัดการมันแล้วนะ

แต่ การจัดการของเค้าเนี่ย คือ จะไล่มันออกไป หรือว่าเอาไปปล่อยอ่ะ

แบบนี้ มันก็ยังพอรับไหว ชะมะ

 

มีอยู่วันนึง ดาวอยู่บ้าน ทางโครงการเค้าก็ให้คนมาวิ่งไล่ไอ้หลง

ไม่รู้เค้าไล่ไปถึงไหน

ไอ้หลง หายไปหลายชั่วโมง แต่สุดท้าย มันก็กลับมาแบบเหนื่อยๆ แล้วก็มานอนหมดสภาพที่หน้าประตูรั้วบ้านดาว เหมือนเดิม

 

ผ่านไปหลายวัน ไอ้หลง ก็ยังคงใช้ชีวิตซ่าๆ ของมันตามเดิม วิ่ง เล่น ไล่ งับ เห่า

เวลา ตื่นมาตอนเช้าๆ เจอว่ามันเอาอะไรมาฟัดกระจายอยู่กลางถนนอีก ก็จะพูดเล่นกันกับเฮียว่า หน้าตาไอ้หลง จะไม่ได้แก่ตายนะเนี่ย

 

ไอ้หลง มันก็รู้ตัวนะคะ ว่ามันโดนหมายหัวอยู่

มันระวังตัวมาก ไม่มีใครจับตัวมันได้เลย แม้แต่ดาว หรือเฮีย

คนเดียว ที่ดาวเคยเห็นจับตัวไอ้หลงได้ คือ พอเพียง ค่ะ

เห็นลูบหัวตบหลังกันอยู่ แต่พอดาวเดินไปใกล้ ไอ้หลงก็รีบถอยหนีทันที

ใกล้ที่สุดที่เคยใกล้ไอ้หลง คือตอนใส่บาตรเช้า แล้วมันเอาจมูกมาดุนที่แขนของดาว ((ตอนนั้น นั่งยองๆ ละเอาพอเพียงนั่งมาตัก รอรับพรจากพระอยู่ มิใช่มันกระโดดเอาจมูกมาดุน หรือว่าตรูเตี้ยเกินไปแต่อย่างใด โปรดเข้าใจตามนี้นะยะหร่อน)) พอดาวจะเอามือไปลูบหัวมัน มันก็รีบถอยหนี เหมือนเดิม

 

วันจันทร์ที่ผ่านมา เฮียกลับบ้านไป ((แอบอู้งานกลับบ้านก่อนอ่ะซี๊))

เฮียก็เห็นคนงานเค้ามาไล่ๆ ไอ้หลงอยู่ แต่คาดว่า เค้าคงเกรงใจเฮีย เค้าเลยไม่ได้ทำอะไรมากมาย

 

วันอังคาร ดาวเอากล้องติดรถมาด้วย เพราะจะเอามา load รูป ((แต่ก็ไม่ได้ load -_-“))

ตั้งใจเอาไว้ว่า พอกลับไปถึงบ้าน จะไปถ่ายรูปไอ้หลง เอามาเล่าเรื่องชีวิตรันทดที่เจ้าของไม่รักซะหน่อย

พอกลับไปถึงบ้านค่ำๆ ก็ไม่เห็นมันมานอนรอที่หน้าประตูรั้วเหมือนเคย

ดาวว่า มันก็คงไปแอบวิ่งเล่นกะไอ้ไวท์เหมือนเคยๆน่ะแหละ

 

ซักพัก พี่อี๊ด เดินมาถามว่าดาวเจอไอ้หลงมั่งมั๊ย

ดาวก็บอกพี่อี๊ดไปว่า มันคงไปวิ่งเล่นกะไอ้ไวท์ที่สวนกลางหมู่บ้าน ((มังคะ?))

แต่ คุณตุ๊ก ชาว ((ละแวก)) บ้าน ผ่านมาพอดี เลยหยุดเม้าส์เรื่องไอ้หลงกันยาวเลย

คุณตุ๊ก อยู่บ้านเยื้องๆกัน เธออยู่บ้านทั้งวัน เลยแอบเห็น

เธอเล่าว่าตอนที่บ้านดาวออกไปทำงานเรียบร้อยแล้ว คนงาน เค้าก็ถือไม้หน้าสามมาตีไอ้หลงค่ะ เค้าอาศัยช่วงที่ไอ้หลงนอนหลับ มาตีมันที่ขาหลัง ต่อจากนั้น ไอ้หลงจะเป็นยังไงบ้าง คงจะพอเดากันออก คุณตุ๊กก็บอกว่าไม่ได้อยู่ดูต่อเพราะเธอรับไม่ได้ วิ่งขึ้นไปปลุกคุณกุ๊กสามีข้างบนบ้านให้มาดู แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ คนงานตีไอ้หลง จนฟันมันหลุด ไอ้หลงมันก็วิ่งหนีนะคะ มันรู้ว่าไม่มีใครช่วยมันได้ สุดท้ายมันก็วิ่งไปหาเจ้าของ แต่คนใจร้ายบ้านนั้น เค้าไม่รับรู้อะไรอยู่แล้วล่ะ เค้าเฉยๆ คนงานก็สำเร็จโทษไอ้หลงหน้าบ้านเจ้าของเค้านั่นอแหละ แล้วก็เอาใส่กระสอบเอาออกไปจากหมู่บ้าน ((โอ๊ย…เศร้าน้ำตาไหลตรงที่ว่า พอมันจะตาย มันก็ตะกายไปหาเจ้าของ แต่เจ้าของไม่สนใจเนี่ยแหละ แย่ๆๆๆๆๆๆ))

 

เรามารู้กันทีหลังว่า ทางโครงการ จ้างคนงานมาตีไอ้หลง ด้วยเงิน 500 บาท แถมเจ้าของบ้านยังเพิ่มเงินให้อีก 300 บาท ((ไม่รู้ให้จิงป่าว))

 

อ๋อ เพราะให้เงินนี่เอง เค้าเลยรีบมาจัดการไอ้หลงเร็วมาก เห็นมันรอดมาได้ตั้งนาน

ละที่วันจันทร์เค้ามามองๆ แต่ไม่ทำอะไรมัน เพราะคงเกรงใจเฮียที่อยู่บ้านพอดีจริงๆนั่นแหละ

 

ฟังคุณตุ๊กเล่าเรื่องไอ้หลงไป ก็ใจหายไป หันไปมองพี่อี๊ดอีกที น้ำตาแกไหลพรากๆ ยืนเช็ดน้ำตาอยู่ป้อยๆ  พูดซ้ำๆแต่ว่า คนใจร้ายๆๆๆๆๆ

ดาวเอง น้ำตาจะไหลๆ แต่ห้ามเอาไว้ได้ แต่ใจมันห่อเหี่ยว คิดทีไร ก็เศร้าทุกที

 

ทำแบบนี้ มันใจร้ายเกินไปจริงๆ

 

ได้แต่ใส่บาตรทำบุญไปให้ไอ้หลง เกิดมาชาติหน้าขอให้อย่าเกิดมาเป็นหมาที่ไม่มีเจ้าของอีกเลย สาธู๊!!!

 

 

ปิดท้ายเรื่องเศร้าด้วยรูปลิง เอ๊ย ดช.พอเพียง ดีกว่าฮ่ะ

เดี๋ยวเศร้าเกิน ..โนะ

 

 

 ++ ลิง อ่านหนังสือ ? ++

 

++ อ่านกลับหัวแบบนี้ รู้เรื่องหรอครับลิง? ++

 

 ++ ทำท่า อ่าน เอาจริง เอาจังมาก ++

 

++ หนังสือเล่มนี้ พ่อหวงน๊า...เปิดเบาๆหน่อยจิคร๊าบ ลิงคร๊าบ ++

 

 ++ หวง? เพราะเป็นหนังสือ Peter Rabbit แบบ POP-up อ่ะ ซื้อมาตั้งแต่ก่อนมีลูกซะอีก เพราะชอบหนังสือนิทานของ Beatrix Potter มาก สุดท้าย อิลิงมันฉีก POP-Up ไปชิ้นนึง ยังไม่ได้บอกพ่อมันเรย แม่มันจัวโดนดุฮ่ะ กร๊าก ก ก ก  ++