เสียงเชลโล่ทุ้มนุ่มคลอเคล้าบรรยากาศชื่นมื่นโรแมนติกลงตัว ผสานเข้ากันได้อย่างแนบเนียนกับใบหน้าของหนุ่มสาวในชุดขาวที่ยืนแย้มยิ้มอยู่เบื้องหน้าฉากสีเดียวกันแซมประดับด้วยดอกไม้สีหวานและคริสตัลระยิบระยับ

แขกผู้มาร่วมเป็นสักขีพยานผลัดหน้ากันเข้ามาอวดรอยยิ้มใส่กล้องหน้าฉากดอกไม้คนแล้วคนเล่า ใบหน้าของพวกเขาเปร่งประกายไปด้วยความยินดี  

***********************************

การแต่งงานเป็นความใฝ่ฝันของผู้หญิงหลายๆ คน ดังนั้นจึงไม่แปลกหากหญิงส่วนใหญ่มีทัศนคติว่าชีวิตหลังการแต่งงานมักน่ารื่นรมย์ โดยมองข้ามปัญหาร้อยแปดพันประการที่จะตามมาจากการใช้ชีวิตคู่ แต่นั่นจะสำคัญอะไรในเมื่อค่ำคืนนี้เธอได้ชื่อว่าเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในชุดขาวสะอาดเคียงข้างชายอันเป็นที่รัก 

สารเคมีบางประการที่หลั่งไหลออกมาจากจิตวิญญาณคู่บ่าวสาวและผู้คนที่มาร่วมเป็นสักขีพยานความรัก  ยังความปลาบปลื้มแผ่ซ่านกินพื้นที่ทั้งอาคารจัดเลี้ยงอันโอ่โถง และเป็นไปได้ว่าเป็นสารเคมีตัวเดียวกันกับที่ส่งผลให้โคมไฟแชงกาเลีย  และหัวใจใครต่อใคร...สั่นไหวน้อย ๆ

***************************************

หลังจากวันนี้ไป คนทั้งคู่จะได้ชื่อว่าเป็น สามี ภรรยา สถานภาพตามบทบัญญัติของใครบางคนที่มนุษยชาติน้อมนำมาปฏิบัติ ทำได้จริงบ้างไม่ได้บ้างตามแต่สามัญสำนึก สันนิษฐานว่า ผู้ก่อตั้งสถานภาพนี้ให้แก่มนุษย์อาจเป็น พระเจ้า  คนเดียวกับผู้สถาปนาความยิ่งใหญ่ให้แก่ความรัก

สองหนุ่มสาวจับมือส่งผ่านความอบอุ่นให้กัน พร้อมกับเคลื่อนไหวร่างกายไปตามจังหวะดนตรีเนิบนาบ มือ ประสานมือ  แก้มนวลผ่องประทับแนบลงตรงหัวใจของชายเบื้องหน้า ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องดูอยู่นับร้อยคู่   ใครจะรู้ นั่นอาจเป็นโอกาสดีที่จะบอกคำรักหวานกันอีกครั้ง เพียงแต่สักกี่คนจะยลยิน

คู่รักหลายคู่แอบปลาบปลื้มจนเกือบลืมไปว่าไม่ใช่งานตัวเอง

******************************************

ว่ากันว่าคนเราจะได้ลิ้มรสทุกความรู้สึกของชีวิตได้หลังการแต่งงาน  ไม่มีอะไรยากเกินกว่าการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนที่มาจากต่างครอบครัวในฐานะครอบครัวเดียวกัน ชีวิตหลังแต่งงานเปรียบเสมือนการเดินทางไปสู่จุดหมายปลายทางที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้    ในที่สุดแล้วมันคือการค้นพบว่าคนสองคนต้องมาร่วมแบ่งปัน  ไม่เพียงแต่ในเรื่องที่ทั้งคู่ไม่รู้จักเกี่ยวกับกันและกันเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงเรื่องที่ต่างไม่ประจักษ์เกี่ยวกับตนเองอีกด้วย

ช่อดอกไม้ขนาดย่อมแต่งแต้มด้วยริบบิ้นสีชมพูหวาน ถูกรั้งไว้เนิ่นนานกว่าที่ควรจะเป็นเพื่อเพิ่มความสนุกสนาน ก่อนที่เจ้าสาวจะโยนขึ้นไปในอากาศ เพื่อให้มันโคจรลงตามแรงโน้มถ่วงของโลกลงมาในมือสาวโสด อันเป็นที่หมายมาดปรารถนาว่าจะได้เป็นอนาคตเจ้าสาวในอนาคตอันใกล้ ริบบิ้นที่ตกแต่งไว้กับช่อบูเก้สะพัดพลิ้วเสียดสีกับอากาศ แล้วทอดร่างอย่างจำยอมอยู่ในมือเจ้าของคนถัดไป

*******************************************

คำผรุสวาทของใครบางคนจารึกไว้ในหน้ากระดาษของสื่อสิ่งพิมพ์ฉบับหนึ่งว่า

“ฤาการแต่งงานจะเป็นอวสานแห่งรัก”

...อวสานอย่างไรได้...ในเมื่อในทางปฏิบัติต้องยอมรับว่ามันเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิต  ถ้าคำกล่าวนั้นจะเป็นจริง ความรักและการใช้ชีวิตของมนุษย์เราก็คงจะสวนทางกัน  อาจเป็นเพราะความรักมักผูกติดอยู่กับความคิดฝัน หากชีวิตถูกพันธนาการไว้ด้วยความจริง 

แต่บางที...มันอาจจะเป็นไปได้ในอาณาจักรที่วงโคจรของความฝันกับความจริงเดินทางเป็นเส้นขนาน

มิอาจได้พบ...บรรจบกัน

งานเลี้ยงเลยล่วงผ่านพ้น หากรอยยิ้มและปีติยังตราตรึงอยู่ในมวลอากาศ

อบอวลแช่มชื่นอยู่มิรู้คลาย ไอรักหวานหอมคละคลุ้งฟุ้งฝัน

ประทับตราบนิจนิรันดร์  ชั่วกัลป์สวาสดิ์มิคาดคลาย

*******************************************

 Love make you blind…

Marriage open your eyes...?