ดูมาแล้ว Happy birthday

      หลายคนคงได้เคยมีโอกาสเข้าไปดูหนังเรื่องนี้มาแล้ว เรื่อราวของความรักของหนุ่มสาวที่ถ่ายทอดความรู้สึกอารมณ์ระหว่างกันที่แสนอบอุ่น เป็นหนังไทยเรื่องแรกที่ได้ดู แล้วประทับใจ  

เริ่มจากพระเอง เป็นหนุ่มรักสนุก ประกอบอาชีพเป็นช่างภาพเที่ยวทั่วไทย จนมาพบนางเอง เภา เป็นหญิงสาวมีชีวิตที่สดใสร่าเริง สองคนมาเจอกันรักอะไรที่เหมือนกัน จึงได้คบกันเป็นแฟน หนังดำเนินความรักทั้งคู่ด้วยความน่ารักกุ๊กกิ๊กผ่านไปด้วยรอยยิ้ม

            มาหักมุมเมื่อตอนถึงวันเกิดของพระเอง นางเอกขับรถชน ก้านสมองตาย ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ เธอมีแต่เครื่องช่วยหายใจเท่านั้นที่ทำให้เธอมีชีวิต ชายหนุ่มเห็นคนรักป่วยได้แต่เฝ้าดูแลหญิงสาวที่เป็นที่รักอย่างเอาใจใส่

แค่นึกภาพก็เหนื่อยแทน........

การดูแลผู้ป่วยด้วยโรคนี้จะต้องใช้ความอดทนมหาศาล การรักษาพยาบาลก็มีรายละเอียดมากมาย

     จะไปไหนมาไหนก็ไม่ได้....ต้องเฝ้ากันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ไม่ว่าจะยากลำบากสักแค่ไหน ชายหนุ่มก็ยินดีปรนนิบัติพัดวี หญิงสาวที่เป็นที่รักทุกอย่าง ในหนังมีทั้งมีอารมณ์ ที่บ่งบอกว่าเจ็บปวด สับสน ต่อสู้กับตนเอง ฯลฯ สะท้อนอารมณ์ความรู้สึกของผู้ต้องดูคนป่วยประเภทนี้ได้ดี......

ด้วยความรักและความเต็มใจ.....เมื่อเหนื่อยล้ากับการดูแล ก็จะเฝ้าบอกนางเองว่า “เคยสัญญาว่าจะดูแลของขวัญชิ้นนี้ไปจนตาย” ชายหนุ่มให้สัญญาจากการกระทำมิใช้ในฐานะเป็นลูกผู้ชาย แต่เป็นการแสดงความยึดมั่นต่อคำสัญญาอย่างจริงจัง

 

ผู้ชายแบบนี้มีในโลกด้วยเหรอว๊ะ..............

มีสิ......ไม่ว่าจะเป็น คนที่รัก หรือเป็นพ่อเป็นแม่ หรือปู่ย่า ตายาย ของคนป่วยที่ไม่สามารถดูแลตนเองได้ เป็นเด็กเป็นผู้ใหญ่ ผู้หญิง ผู้ชาย มีจริง ทำไหม? พวกเขาถึงดูแลปรนนิบัติ คนที่เป็นที่รักได้ มิใช้คำสัญญา อย่างเดียว แต่เป็นเพราะความรักเท่านั้น.......

 

         เรื่องนี้อาจมีประเด็จตรงความเป็นจริงในโลกที่เป็นอยู่ แอบอยู่ในสังคม แต่เราไม่สนใจมองผ่านไป......ลองมองกันลึกๆซึ้ง.....เราจะพบว่า แก่นแกนของความรักมีหลายรูปแบบ

    ในฐานที่ผ่านมาเหมือนพระเอง อยากจะบอกว่าเป็นหนังที่ถ่ายทอดได้เหมือนของจริง ที่มีทั้งเหนื่อย ล้า สับสนกังวล กลัว ฯลฯ และพบความสุขได้โดยไม่จำเป็นต้องดิ้นร้น มันอยู่ตรงหน้าเราเพียงแต่อยู่แค่เส้นผมปังตา

 

วันนี้แม่ไปดูหนังกับพ่อเจี๊ยบ ไม่รู้เลยว่าเป็นหนังประเภทไหน ไม่รู้ ไม่เห็นไม่มีใครบอก ว่ามันจะตรงกับชีวิตจริง อาจเพราะเราต่างคนต่างเลือก โดยไม่ได้นัดหมาย เพราะชื่อเรื่อง Happy birthday ตรงกับวันเกิดของพ่อเจี๊ยบละมั่ง......

 

แม่แยมถามพ่อว่าได้อะไรกับหนังเรื่องนี้บ้าง?

 

     พ่อเจี๊ยบเจ้าของวันเกิด ตอบไม่ลังเลใจ ได้เยอะมาก....เป็นชีวิตที่ดำเนินตามความจริง ความเป็นจริงคือไม่มีทางที่นางเองจะเป็นเหมือนคนปกติได้ อย่างไงเสีย...คนที่อยู่ดูแลคนป่วยสำคัญกว่า ถ้าคิดง่ายๆคือ ดูแลคนที่รักเท่าที่ทำได้ แต่ในเมื่อรักแล้วก็ไม่ใช้คำตอบว่าต้องดูแล ทำอย่างไรให้มีความสุขกับความเป็นจริงน่าสนใจกว่า....

เรื่องราวแบบนี้เราผ่านมากับลูกแล้ว ความรู้สึกก็คล้ายๆกัน เพียงแต่ เปลี่ยนตำแหน่ง นางเองคือลูกเมล่อน โดยมีจุดอารมณ์ 6 ขั้นตอน

 

เริ่มจากจุดอารมณ์ที่ 1.

    เสียใจ ทุกข์ใจ ตั้งคำถามอะไร ทำไหม เกิดอะไรขึ้นกับเรา

เริ่มจากจุดอารมณ์ที่ 2.

     เป็นไปแล้ว ดูแลคนที่เรารักเท่าที่ทำได้ โดยมีความหวังว่าคน   รักจะตื่นขึ้นมาเหมือนปกติ

เริ่มจุดอารมณ์ที่ 3.     

    หวังไม่เป็นไปตามหวัง เครียด ทุกข์ใจ กังวล กลัวกับอาการของคนรัก เป็นหนักๆก็อาจจะฆ่าตัวตามทำร้ายตนเองกับคนที่เรารักได้

เริ่มจุดอารมณ์ที่ 4.

    ปล่อยว่าง ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ ยอมรับได้ นิ่งเฉย

เริ่มจุดอารมณ์ที่ 5. 

    เริ่มหาช่องทาง ดูแลคนรักอย่างไร ให้มีความสุข

เริ่มจุดอารมณ์ที่ 6.

  ใจเป็นสุขที่ได้ดูแล และหาความสุขไปพร้อมๆกัน กับ สิ่งที่เกิดขึ้น

 

      เป็นหนังดีทีเดียว.........สะท้อนอารมณ์ ตัวเอง เราทั้งคู่ผ่านจุดอารมณ์มา 6 ขั้นตอน ถือว่าเราเก่งเน๊ะ.....ภาษาวัยรุ่นก็จะบอกว่า...เจ๊งว๊ะ.....

    ผ่านอะไรมามากมาย แต่ก็ยืนได้ด้วยตนเอง ต้องขอบคุณฟ้าที่ส่งของขวัญวันเกิดมาให้เราทั้งสองคน ลูกเมล่อน เทพธิดาประจำตัวของพ่อเจี๊ยบและแม่แยม

 

รักลูกมากจ๊ะ

 

เขียนเมื่อ 24 ธ.ค. 2551 13:17:33
ทั้งหมด 1 คอมเม้นต์
อิ อิ มาตอบคนแรกเลย

ห่างหายไปนาน ...คงคิดถึงไดนี้ล่ะซิ...
ใช่แล้วจ๊ะแม่แยม ลูกของพวกเรา ฟ้าส่งมาให้เราได้พบความสุขที่ต้องใช้ความอดทน ความพยายาม ความเข้าใจเข้าแลก...ซึ่งเงินแลกไม่ได้

รักแม่แยมคนสวย
แม่นก
05 ม.ค. 2552 16:55:04
ชื่อ :
อีเมล์ :
เว็บไซต์ :
ข้อความ :
 
< มกราคม 2552  
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
 
20 ตอนล่าสุด
ดูมาแล้ว Happy birthday [134/1]
โรคกรดไหลย้อนของเมล่อน [415/15]
แข่งอะไรไม่เหนื่อยเท่ากับปัญหาที่ต้องเจอ…. [253/14]
วันนี้ นู๋ เขียนเองค่ะ (ลูกเมล่อน) [280/11]
คำว่าหวัง [184/5]
เหนื่อยจังเลย..... [413/7]
หาพี่เลี้ยงให้เข้าใจลูกรัก [247/4]
ไม่มีอะไรเหนื่อยเกินไป สำหรับแม่แยมของลูกเมล่อน.... [298/9]
รุ่ง คนรวยมุก (คนค้นคน) จากจิตวิญญาณคนเป็นแม่ [383/14]
วันที่ฉันเกิด ฉันลืมใคร....... [208/12]
ภารกิจทำเก้าอี้กระดาษสำหรับลูกเมล่อน [240/10]
เราจะอยู่อย่างไร? ให้ใจเป็นสุขกับลูกพิการ....... [379/8]
ลูกเมล่อนกัด แม่แยมจึงกัดตอบ.... [198/5]
โรคใหม่ของลูกเมล่อน แม่แยมต้องทำใจยอมรับ [252/13]
งานใหม่ช่วยสังคม.....เหนื่อยแต่มีความสุข [335/14]
พลังแห่งความรักที่สร้างโลกนี้....ให้ลูกเมล่อนได้ [424/14]
ความอดทนคือกำไลของชีวิต [494/11]
ขอเพียงทำทุกอย่างให้ดีที่สุด.. [367/14]
แล้วทำไมลูกเมล่อนต้องเหมือนคนอื่น.... [397/20]
ขอเชิญมาฟังธรรมะดิลิเวอรี่...กับลูกเมล่อนค่ะ [329/7]