พี่ปาล์มมาถึงก็ไปรายงานตัวก่อน  นักกีฬาได้รับแจกนมเปรี้ยวและขนมปัง  
บำรุงกำลังก่อน   แล้วก็มานั่งรอเวลาตั้งขบวน  แหงนมองท้องฟ้า   ดูเมฆครึ้ม
เริ่มส่อเค้าว่าจะมีฝนแน่ ๆ  

ดูขบวนพาเหรด  ทั้งนักกีฬาและกองเชียร์รวมพลังแข็งขัน.........
ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค...(ฝน)   เย็นนี้กลับบ้านไปก็ดูแลลูก ๆ ของตัวเอง..
ป้อนยาดักไว้เลย   หวัดไม่ได้แอ้มหรอก.........

           วิ่งข้ามสิ่งกีดขวาง                      กระโดดข้ามรั้ว   
    
ถึงรายการที่  23  พี่ปาล์มพร้อมที่จุดสตาร์ท   ดูท่าทางมั่นใจไม่เบา...

พี่ปาล์มวิ่งนำมาตั้งแต่เริ่มสตาร์ท   ... และก็นำมาตลอด  จนกระทั่งใกล้ถึงเส้นชัย   จะมีริบบิ้นส์สีแดงขึงอยู่   ดูพี่ปาล์มลังเล  วิ่งชลอความเร็วลง   จนกระทั่งคนที่สอง วิ่งแซงเข้าเส้นชัยไปก่อน   ถามได้ความว่า .... "พี่ปาล์มนึกว่าจะต้องกระโดดข้ามเชือกสีแดง....มันสูง.. "    5 5 5

ไม่เป็นไรหรอกลูก   ได้เหรียญเงินก็เก่งสุดยอดแล้วล่ะ    พี่ปาล์มก็รู้สึกดีใจและชื่นชมกับ เหรียญเงินที่ได้   โดยแขวนคอไว้ตลอดทางกลับบ้าน..  พอถึงบ้านก็วิ่งเข้าบ้านนั้น  ออกบ้านนี้ไปเล่าถึงบรรยากาศ... และที่มาของ เหรียญ   แล้วก็นำมาแขวนไว้ที่บ้าน.."ต้องสูงหน่อยนะเดี๋ยว น้องป่านจะเอามาเล่น..."      ลูกไม่ติดใจแล้ว... แต่แม่ยังมีนิดหน่อย.. งานนี้โค้ชซ้อมแต่จุดสตาร์ท .. แต่ตอนเข้าเส้นชัยไม่ได้ซ้อม  ปีหน้าแก้ตัวใหม่...5 5 5