วันพฤหัสที่ 8  พฤษภาคม 2551

                วันนี้แม่มี๊ลาหยุดงาน เพื่อจะพาหนูดีไปรับวัคซีน และแม่มี๊ก็ไปรับยา(เกี่ยวกับไมเกรน) ที่ต้องทานประจำที่โรงพยาบาลกันจ้ะ เดี๋ยวนี้หนูดีรู้เรื่องขึ้นมาก เห็นเข็มก้อร้องไห้ มือชี้ไปที่ประตูแล้ว 5555 เจ็บนิดเดียวเองเนอะคะ... อิอิ

                ตกเย็นแม่มี๊กชวนน้าปุ่นที่บังเอิญลางานเหมือนกัน เอาของไปให้น้ากุล  คุณน้าทำบุญบ้านวันศุกร์ ก็เชิญป้าๆ แม่ และน้าๆ แต่ไม่มีใครสะดวกไป แม่ก็เลยรับหน้าที่ส่งมอบของกับน้าปุ่น (ป้าๆ น้าๆ ที่เหลือคงไม่โกรธไม่งอนกันนะคะ ที่กระจายข่าวกันไม่ทั่วถึง..น้ากุลก็เปรยๆ กันมา ...คราวหน้าน้ากุลต้องบอกเนิ่นๆนะคะ... มีป้า มีน้า งอนกานเพียบเลยอ่ะ... หุหุ...โทษน้ากุลเข้าน่าน.... 55555)

                วันนี้แม่มี๊ขับรถทั้งวันเลย... สุดยอด !!! ... หนูดีก้อนอนไปแค่ ครึ่งชม. แต่นอนตั้ง 4 ทุ่ม แม่มี๊สลบเหมือดเลยคืนนี้.................

                จุ๊บๆๆๆๆ...ไงแม่ก้อรักหนูดีมาที่สุดในชีวิตจ้ะ ชอบที่สุดเลยเวลาได้นอนข้างๆกัน แล้วกอดกัน...อิอิ แม่ลูกผูกพัน...

วันเสาร์ที่ 10 พฤษภาคม 2551

                วันนี้ตอนเย็นเราไปให้อาหารปลาที่หมู่บ้านเพอเฟคเพลสตามปกติ อาทิตย์นี้ เรามาครอบครัวแรก ตามมาด้วยครอบครัวน้าเล็ก และต่อด้วยครอบครัวน้าเม้งกับพี่พัช สุดท้ายที่มาเซอร์ไพรส์คือป้าแมว มาคนเดียว... พี่พอไม่ได้มาด้วย..เรา 2 คนเลยยังไม่มีโอกาสได้พบตัวจริงเสียงเลย...

  (ภาพเบื้องหลังจ้ะ..ภาพนี้)

                ตอนค่ำก็ทานอาการกัน 3 ครอบครัวตามเคย คือ ครอบครัวป้าพัช, น้าเม้งและเรา... อิ่มกลับบ้านกันไป

วันอาทิตย์ที่ 11 พฤษภาคม 2551

                วันนี้เราไปจิมโบรีกันสองคน ปาป๊าต้องตื่นไปออกกองถ่ายตั้งแต่ตี 5 ... เราไปถึงเป็นลูกค้ารายแรกของจิมโบรีเลย 555 ถึง 9 โมงตรงเป๊ะ   ถึงใกล้เวลาเลิกเรียน น้ากุ้ง, น้องแก้มและ น้าจิ๊บก็แวะมาหาพวกเรา เอาของขวัญวันเกิดมาให้หนูดี และก็เลยไปนั่งร้านกาแฟข้างๆ หม่ำขนมกันจนราว 11 โมง ก็กลับเข้าบ้านคุณยาย

ของขวัญจากน้ากุ้ง และน้องแก้มจ้า

                ตอนบ่ายคล้อย เราก็ไปเดินเล่นที่ท็อปส์ (ไกลมาก...อิอิ)  วันนี้คุณแม่ปลุกปล้ำกับหนูอย่างคุ้มค่าจริงๆ ...อิอิ ... ยิ่งคิดถึงว่าจะไม่อยู่ตั้ง 11 วัน... คิดถึง..คิดถึง หนูดีแย่เลย.... แงๆๆๆๆๆ

วันจันทร์ที่ 12 พฤษภาคม 2551

            วันนี้แม่มี๊ขออัพไดอารี่หน่อยนะจ๊ะ วันนี้แม่มี๊เดินทางตอนค่ำ อยู่ที่นั่นก็คงไม่มีโอกาสมาอัพไดอารี่แน่นอนเลย  แม่ก็เดินทางไปทำงานเช่นเคย แต่ก่อนเคยคิดว่าพอหนูโตขึ้นแม่คงหมดห่วง และปรับตัวกันได้ทั้งแม่และลูก เวลาแยกจากกันชั่วคราว... แต่เวลาผ่านมา 2 ปีแล้ว แม่ก็ไม่ชินสักที และแม่ก็ว่าหนูก็เริ่มเข้าใจ และพูดรู้เรื่องมากขึ้น อย่างเช่นการเดินทางไปทำงานครั้งที่ผ่านมา แม่มี๊ไปฮ่องกง 6 วัน แม่มี๊ก็คิดถึงหนูจะแย่  กลับมาบ้านก็รู้จากคุณยาย และป้าๆน้าๆอีกว่าหนูร้องหาแม่มี๊ แถมไปยืนรอหน้าบ้านด้วยในวันที่ 3 ของวันที่มี๊เดินทางไปทำงาน แม่คิดแล้วแม่ก็เศร้า... แม่มี๊ว่าแม่มี๊เศร้ากว่าหนูอ่ะ เพราะเดี๋ยวหนูคิดถึงแป๊ปๆเดี๋ยวมีใครมาเล่นด้วยก็คงลืมๆเนอะๆๆ 555 

                ครั้งนี้แม่เดินทางหลายวันหน่อยนะลูกนะ  ไปทำงานจะได้มีตังค์เก็บไว้ให้หนูดีนะคะ.. คนดีของแม่ กว่าจะได้กลับมาอัพไดอารี่อีกคงอาทิตย์สิ้นเดือน  หากแม่มี๊มีโอกาสและจังหวะเวลา แม่มี๊จะโทรหาหนูดีทุกวันเลยนะลูกนะ... อยากบอกหนูดีว่าหนูคือดวงใจของแม่มี๊นะคะ  รักหนูดีมากที่สุดในโลก แม่มี๊จะคิดถึงหนูดีทุกวันเลย แม้ว่าหนูดีบอกว่าจะไม่ไปกับแม่มี๊ที่ฝรั่งเศส แต่หนูดีจะไปกับเพื่อน.... 555555 (เพื่อนที่ไหนก็ไม่รู้.... หุหุ)

I LOVE YOU MOST.!!! .....

แม่มี๊จะ " กลับมาไวไวนะคะ "   คำพูดที่หนูชอบพูดทางโทรศัพท์กับแม่มี๊ไงจ๊ะ.... อิอิ