~ Central World เว้อ เว๋อ ~

ย้อนไปเมื่อสองเสาร์ที่ผ่านมา ด้วยอารมณ์(ของแม่)ที่นึกอยาก

โฮมเมดพิซซ่ากะผักโขมอบชีสเย้อๆ ง่ำๆ

ไม่รอช้า รีบสะกิดบอกน้องพิมพ์ ไปเล่นบ่อบอลกะพี่กระต่ายตัวใหญ่ๆกันไม๊ลูก

เด็กน้อยรีบพยักหน้าหงึกๆ ร้องเย้ๆ แล้วก็วิ่งรี่ไปบอกพ่อบอมทันที

“พ่อบอมจ๋า ไปเที่ยวก๊านนน”

มีเหรอที่พ่อบอมจะขัด แต่ข้อต่อรองระหว่างพ่อกะลูก

คือต้องนอนกลางวันกันให้เรียบร้อยก่อน

เสร็จสรรพประมาณ เที่ยงกว่าๆ ก็ออกเดินทางกัน ด้วยบริการของ BTS

ที่แบบว่าสะดวกอะไรอย่างนี้ เพราะสถานีบริการเปิดใหม่อยู่ตรงหน้าปากซอยบ้านเอ๊งงง

จุดมุ่งหมายในวันนี้ กะโฮมเมดพิซซ่าที่ร้าน ซิลวาเนี่ยน  @  CTW

รถไฟวิ่งผ่านเห็นวัด น้องพิมพ์ก็ยกมือไหว้ หวัดดีค่ะ โดยอัตโนมัติเลยทีเดียว ^^

เราใช้เวลาไม่ถึง 15 นาที ก็ถึงสถานีสยาม สบ๊ายยยย

(สำหรับแม่,ป้าส้ม,ป้าอ้อยจัง กะพี่แบม)

แต่สำหรับพ่อบอม - -“ เหตุเพราะต้องแบกข้าวสาร 5 ถุง

เอ๊ย สาวน้อยร่างอวบเกือบๆ 15 โล เดินมาราทอนข้ามฝั่งไปยัง CTW นั่นเอง

จนถึงปากทางเข้าห้าง พ่อบอมถึงได้ปลดระวาง ปล่อยน้องพิมพ์เดินเอง

รีบเดินกันฉับๆ ไปทางขึ้นลิฟท์แก้ว แล้วกดชั้น 6 แบบมั่นจ๊าย มั่นใจ

ติ๊งง ประตูลิฟท์เปิด  อ้าววว “ร้านซิลวาเนี่ยน ไปไหนอ่ะ”

รีบเดินไปทางเคาท์เตอร์ประชาสัมพันธ์

เผื่อทางร้านจะ renovate เปลี่ยนมุม ปรับฮวงจุ้ย อะไรทำนองเนี้ย

แต่แล้ว คำตอบที่ได้คือ...   “ร้านปิดไปแล้วค่ะ”

ประกอบกับสีหน้าของน้องเค้าระหว่างให้คำตอบ

ประมาณว่า อ๊ายย คุณพี่ไปอยู่ที่ไหนมาค๊ะเนี่ย

เอ่ออ เพิ่งจารู้ว่าเค้าปิดไปตั้งแต่ตอนต้นปีแล้ว

แปร่วววว อาย & เว๋อ กว่านี้มีอีกมั้ยเนี่ย - -“

อย่ากระนั้นเลย รีบเก็บสีหน้า  ร้านโฮมเมดพิซซ่า พิซซ่า by Yanee

ก็ยังเป็นอีกทางเลือกได้นี่น่า

แต่ทางเลือกที่ว่านี้ มานแค่ไม่มีบ่อบอล ของเล่น กะพี่ๆ มาสคอทน่ารักๆ ก็เท่านั่น ฮือๆๆ

-

-

แต่ในที่สุด ไหงกลับมาลงเอยกันที่นี่เล่า

ร้าน MoMo Paradise

สุกี้ – ชาบู แบบต้นตำหรับสไตล์ญี่ปุ๊น ญี่ปุ่น

ด้วยความที่โต๊ะเก้าอี้ของทางร้านเค้าที่เป็นสัดส่วน แนวโชฟานุ่มๆ ดูแล้วน่าจะโอกว่า

ทั้งๆที่อยากกินก็อยากกินนะ พิซซ่า by Yanee เนี่ย แต่ดูจากทำเลแล้ว

ช่างไม่เหมาะกะลิงๆ เอ๊ย เด็กๆ 2 คนนี้ เอาอย่างแรง

เพราะแม่เกรงว่านอกจากค่าอาหาร ค่าบริการที่จะต้องจ่ายให้เค้าแล้วเนี่ย

สงสัยคงต้องพ่วง ค่าอุปกรณ์เสียหาย พ่วงเข้าไปด้วยนะเซ่

เมนูที่เลือกวันนี้ เป็น ชาบูบุฟเฟ่ต์ 399 ++

ทั้งๆที่ใจก็อยากลองสุกี้น้ำดำๆดูมั่ง แต่ทำใจไม่ด๊ายย กะไอ้น้ำจิ้มไข่ดิบๆเนี่ยอ่ะจิ

ระหว่างรอน้ำซุปและเนื้อ พ่อบอมกะป้าส้มก็ไปหนีบผัก

ส่วนแม่กะป้าอ้อยจังก็นั่งเฝ้าเด็กๆ เล่นไป ลิงไป ตามประสา

คิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกร้านนี้....คุณเธอทั้ง 2 แทคทีมจีจ้า

ทั้งปีนป่าย ห้อยโหน  ขี่คอ กระโดดทับ ตีลังกา มีให้เลือกชมกันทุกรูปแบบ

และแล้วก็ถึงเวลา น้ำซุปพร้อม เนื้อวัว และ เนื้อหมูพร้อม

ผักสดพร้อม คนพร้อม ก็ลงมือกันเล้ย 

เมนูชาบูวันนี้ถูกอกถูกใจน้องพิมพ์มากๆ ทั้งเนื้อวัวเกือบๆถาด ข้าวญี่ปุ่นเกือบๆถ้วย

 น้ำซุปหวาน และผักนาๆชนิด

แอบแปลกใจ เพราะโดยปกติน้องพิมพ์เป็นเด็กไม่ค่อยจะพิสมัยกะเนื้อวัวซักเท่าไหร่

แต่นี่กลับใส่หายๆ พ่อบอมบอก ไม่แปลก ก็เนี่ยมานเนื้อวัวออสเตรเลีย นี่ค๊าคู๊นนน

เออเนอะ ลืมไปว่าลูกเราเธอ ลิ้นเทพ เหอๆ

เพลิดเพลินกะเนื้อนุ่มๆ กันอยู่ประมาณชั่วโมงเศษๆ

จ่ายค่าเสียหายกันไปสองพันก่าๆ

ก็ไปต่อกันที่ Kiddy Land เอาใจเด็กกันซักหน่อย

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่น้องพิมพ์ได้รับใบผ่านจากแม่ให้เล่นบ่อบอล

เรียกได้ว่าตั้งแต่เกิดจนกระทั่ง 2 ขวบเนี่ยแหละที่เพิ่งจะได้สัมผัส

หลังจากที่แม่เล็งเห็นแล้วว่าที่นี่ก็สะอาดใช้ได้ สำคัญเด็กไม่ค่อยเยอะดี ^^

น้องพิมพ์ปีนขึ้น ปีนลง เกลือกกลิ้ง วิ่งไปวิ่งมา กระดี๊กระด๊า จนเวลาหมดรอบ

ใช้เวลาหลอกล่อกันนานอยู่ กว่าจะยอมออก

เสร็จแล้ว ก็รีบแจ้นพากันไปล้างมือ ร้องเพลงช้างๆ ป้องกันเชื้อโรคกันก่อนกลับ

ตรงประตูทางออก แม่เหลือบไปเห็นลูกเชอรี่ผลสดๆของโปรดน้องพิมพ์

สายตาลุกวาว กับราคาที่ลดกระหน่ำมากมาย แพ็คใหญ่ จาก 450.- เหลือ 200.-

**ขอบคุณรูปเชอรี่สีแดงสดประกอบฉากจาก Google Search ค่ะ**

ของดี ราคาถูกหยั่งงี้ ไม่สอยมาคงเสียดายแย่

กลับถึงบ้าน เด็กน้อยสลบเหมือด หมดแรง

โช๊คนมรวดเดียวหมด 6 oz. แถมยังต่อด้วยข้าวมันไก่ 1 ห่อเกลี้ยงงง

************************