เจ้าปาย 6 เดือน
ณ วันที่ 14 พฤษภาคม 2551
สิ่งแรกที่แม่ความจำเสื่อมคือ
แม่คิดว่าเจ้าปายคลอดเวลา 1.09 น.
แต่
เมื่อวานเข้าไปดูประวัติลูก
เออ ตรูมั่วนิ่มนี่หว่า
จริงๆ แล้วลูกคลอดเวลา 2.09 น.
อืม.... ช่างมันเหอะ ลืมบ้าง จำได้บ้าง
นี่แหละคือตัวตนของฉานนนน
ตอนนี้มาดูพัฒนาการเจ้าปายกันค่ะ
เด็กตอน 6 เดือนเขาทำไรได้บ้างเอ๋ย
- คว้าข้อมือ ** ปายทำได้นานแล้ว
- หันหาเสียงเรียกชื่อ ** ปายก็ทำได้นานแล้ว
- ส่งเสียงต่างๆ โต้ตอบ **ปายทำได้บางเวลาถ้าอารมย์ดีน่ะ
**
ในคู่มือ เขาบอกว่าการส่งเสริมพัฒนาการลูก
· การหาของให้จับ
· เรียกชื่อลูกเวลาที่เล่นกับลูก
· เล่นโยกเยกกับลูก (อันนี้ลูกโยกเยกเอง มันทำเป็นนานแล้ว ไม่รู้ใครสอน ) บางทีโยกแรงไป ล้มก็มี แต่ปายก็เก่งอ่ะ เอาแขนรองรับตัวอ้วนๆ ของตัวเอง อันนี้แม่เห็นหลายทีแล้ว อิอิ เขาเรียกรู้จักเอาตัวรอดได้
การเลี้ยงดูเจ้าปาย ก็เรียบง่ายที่สุด ถามวิถีชาวบ้านค่ะ
* ปายกินข้าวต้มมื้อเช้า 1 มื้อค่ะ โดยที่แม่อ่านในเน็ตฯ แล้วกลับไปทำ ปายกินได้เยอะไม่มีเบื่อ (ปายไม่ชอบฟักทองค่ะ ผักอย่างอื่นกินได้หมดเลย )
* ปายชอบอาบน้ำ น้ำเย็นนี่อาบได้ตั่งแต่ 2 เดือนแล้วค่ะ โดยไม่ต้องต้มน้ำ แล้วชอบแช่ในกะละมังนั่งอาบนอกบ้าน (เพราะปายจะดูเป็ด ดูไก่ ที่เดินเล่นกันอ่ะ พร้อมกะส่งเสียง อือ อา บรื้อ++ น้ำลายฟุ้งค่ะ ) แม่คิดเองว่าสงสัยคงคุยกะไก่เน๊อะ
// บางที แม่ให้ปายถือขนมกินเอง แต่ปายก็บี้ๆๆ ให้ขนมมันแตกเป็นผง แล้วทำทีปล่อยมือ เพื่อให้ขนมหล่นที่พื้น จุดประสงค์คือให้เป็ดและไก่มากินอ่ะ ) ส่วนที่เหลือๆๆ ติดนิ้ว เจ้าปายจะเอาเข้าปากตัวเอง โถ!!~ วิธีการของเขาหล่ะ
* ปายยังกินนมแม่เป็นหลักอยู่ค่ะ กะว่าให้กินกันต่อไป (กินกันจนนมยาน ) ต่อไปตูต้องได้ขายกาแฟโบราณแน่ๆๆ เพราะมีถุงกาแฟอยู่กะตัว อิอิ
* ปายชอบอยู่นอกบ้านมากกว่านอนเล่นอยู่ในบ้าน ชอบอยู่ข้างนอก เพื่อจะได้เห็นคนเดินผ่านไป ผ่านมา ตรงข้างบ้าน แล้วถ้ามีเด็กที่โตกว่า เดินผ่านก็จะส่งเสียง อือ อาๆๆ บรื้อๆๆๆ มียกมือสูงๆๆ เหมือนกวักมือเรียก แต่หนูยังทำไม่ได้ค่ะ
* ปายชอบมีเพื่อนเล่นด้วย เวลาแม่พาไปไหนที่คนเยอะ ๆ ปายจะชอบมากๆๆ โดยเฉพาะเด็กๆ ที่โตกว่าปายนิดหน่อย (แต่ถ้าอ่อนกว่า เจ้าปายไม่เล่นด้วยน่ะ แม่สังเกตหลายทีแล้ว )
ณ วันที่ 20 พฤษภาคม 51 เวลา 13.50 น.
เจ้าปายมีนัดกะคุณหมอ ที่ รพ. สงขลานครินทร์
ไปฉีดวัคซีนกันน่ะค่ะ คนจ๋วย ภีรตา
ไปกันคราวนี้ เหนื่อยกันอีกตามเคยจ๊ะ
เพราะลุงทอมไปดำน้ำที่สตูลอ่ะ ไม่มีคนไปส่งด้วย
สงกะสัยต้องไปกันเองเน๊อะ
มิต้องห่วงแม่สามารถจ๊ะ อิอิ
***************************
****************
*******
***
**
*
มาที่มุมขอบคุณกันดีกว่า
เรื่องของเรื่องคือ มีคนซื้อเสื้อผ้าส่งมาให้จากแดนไกล
และแดนใกล้ๆๆ
แต่แม่ก็อดภูมิใจและดีใจกะความมีน้ำใจของเขาไม่ได้
นั่นก็คือ
น้าไผ่ สุดสวย ซึ่งตอนนี้คลอดน้องแบร็ทไปเรียบร้อยแล้ว
ขอบคุณมากๆๆ น่ะค่ะ

ป้าหนู จาก cansmil.com มิตรภาพเจ้าสาวเมษา
ป้าโรส ที่กรุณาส่งถุงผ้า ของฝากจากตลาดสามชุก ขอบคุณน่ะค่ะป้าโรสกะเบบี๋ในพุงด้วย
(ยังไม่ได้ถ่ายรูปโชว์ ค้างไว้ก่อนน่ะค่ะ )
ปล. ขอบคุณทุกท่านที่กรุณาเมตตาหนูปายอีกครั้งค่ะ หนูสัญญาว่าหนูใส่เสื้อผ้าที่ป้าๆ น้าๆ ให้มาคุ้มค่าแน่นอนค่ะ เพราะแม่จับหนูใส่ออกงานบ่อยๆๆ ค่ะ อิอิ
(แม่ถือคติ ต้องใช้ให้คุ้มค่า + ประหยัดไว้ลูก เงินทองของหายาก ) |