26 ธันวาคม 2551 - 3 มกรามคม 2552

ปีใหม่ นี้  เรา 3 คน พ่อ แม่ และเจ้าหมู

ไปเยี่ยมย่า ... ที่มุกดาหาร   

เราออกเดินทางตั้งแต่ บ่ายโมง วันศุกร์ ที่ 26 ธันวา (แม่กางร่ม หนีที่ทำงาน ครึ่งวัน)
เลาะเส้นตะเข็บชายแดนกัมพูชา ไปเรื่อย ๆ

จาก จันทร์ -  คลองหาด -  ตาพระยา - โนนดินแดง- นางรอง - ปราสาท - สุรินทร์ -
สุวรรณภูมิ-ยโสธร-เลิงนกทา-มุกดาหาร(อดอนตาล)  ระยะทาง 700 กว่าโล(เอง)

เราถึงบ้านย่า เกือบ 5 ทุ่ม   ทุกคนที่บ้านย่ารอเราอยู่

ที่นั่นอากาศหนาว  หนาว ..... ลมพัดแรง 

เจ้าหมู หนาว หนาว กะเขาหรือเปล่า  ไม่รู้
แม่จับใส่เสื้อหนาว  ใส่ถุงเท้า   

พ่อชวนกางเต็นท์ นอน รับลมหนาว
แม่ ขอเป็นกางเต้นท์ นอนในบ้านนะ  
กางนอกบ้าน เชิญพ่อไปนอนคนเดียวเถอะ

ไปบ้านย่า เพียงวันเดียว เจ้าหมู ก็ ลุกขึ้นมายืนโชว์  ตั้งไข่สะงั้น
ตั้งไข่ ทั้งวัน  หนุกหนานจริง ๆ

เราอยู่บ้านย่า 1 อาทิตย์เต็ม ๆ
เจ้าหมูหนุกหนานกะผู้คนที่แยะมาเยี่ยม และทักทาย
ใครอุ้มไปไหน ก็ไปกะเขาหมด เป็นที่ชอบใจของญาติพี่น้องพ่อ

เอเจเจอเพื่อน  ที่คลอดในวันที่ 2 มกรา 51    คือพี่เก้า

วันที่ 2 เราฉลองวันเกิดให้ พี่เก้า  
เจ้าภาพ พี่เก้า ยังทานเค้กไม่เป็น
เพราะแม่หัดให้กิน แต่ซีรีแลค  กินอาหารหยาบไม่เป็น

แต่เจ้าหมูของแม่  ใครป้อนอะไร เคี้ยวตุ่ย  ๆ  หมด
แม้แต่ข้าวเหนียว  ยังอ้าปากงับ

เค้กแสนอร่อย  มีหรือที่เจ้าหมูจะไม่กิน 
  งานนี้ก็เลยอร่อย ๆ แทนพี่เก้า

เรากลับบ้านที่จันทบุรี เมื่อวันที่ 3  มกรา 52
ย่า ติดใจหลานน้อย  ก็เลย  ตามมาด้วย
เจ้าหมูแสนจะดีใจ  เพราะช่วงเวลาที่อยุ่มุกดาหาร
เจ้าหมู ชอบเล่นกะย่า มาก   สายเลือดผูกพัน
แค่ไม่กี่วัน ย่า กะหลาน ก็รักกัน รักกัน ซะเหลือเกิน

สบายแม่ กะพ่อ ล่ะงานนี้  (ชะอุ๋ย)