พักนี้คงดวงตก มีแต่เรื่องให้กลุ้มจายย

จริงๆยังไม่อยากอัพไดเลย เพราะงานก็ยังไม่เสร็จ

แต่ว่า มานกุ้มใจเหลือหลาย อยากเขียนระบายซะหน่อย

เรื่องของเรื่อง คือ เป็นเรื่องเกี่ยวกับพี่เลี้ยงของน้ำผึ้ง

คนที่เป็น working mum ทั้งหลาย คงเข้าใจดีว่า พี่เลี้ยงดีๆ เนี่ย สำมะคันมากกก

ปรางเอง ตอนที่ท้องอยู่ ก็เล็งพี่เลี้ยงน้ำผึ้งเอาไว้แล้ว และก็ให้เค้ามาอยู่ที่บ้าน ทำงานเล็กๆน้อยๆ ไปก่อน เพื่อดูว่าเป็นยังไงบ้าง แต่แล้วเค้าก็มาขาหัก หลังจากที่น้ำผึ้งเกิด ได้วันเดียว!

ช่วง 2 เดือนแรกของน้ำผึ้ง ปรางจึงเป็นคนเลี้ยงน้ำผึ้งเองตลอด ไม่มีพี่เลี้ยงช่วย

จนปรางใกล้จะกลับมาทำงาน พี่ต้นถึงหาคนมาได้

เป็นคนที่เคยทำงานเฝ้าคนป่วยอยู่ที่สถาบันฯ

ซึ่งพี่ต้นก็บอกว่าเคยเห็นเค้าดูแลคนป่วยเป็นอย่างดี อย่างคนเป็นอัมพาต ขยับตัวไม่ได้ ก็จะคอยพลิกตัวให้ ขยับแขนขาให้

เค้าชื่อ อัมพร ต่อไป ปรางขอเรียกว่า “พี่พร” นะคะ

ตอนมาทำงานเดือนแรก ปรางก็คอยสังเกตดู

ก็ดูเค้าทำงานคล่องแคล่ว เลี้ยงน้ำผึ้งได้ดี คอยเอาใจใส่ตัดเล็บ อาบน้ำ ฯลฯ และก็ขยันขันแข็งด้วย

ตอนนั้นปรางกับพี่ต้นก็ปลื้มมากมาย

ดีใจว่าได้คนดีๆ มาช่วยเลี้ยงน้ำผึ้ง

ใครเห็น เค้าก็ชมว่าพี่เลี้ยงของน้ำผึ้งคนนี้ดูหน่วยก้านดี

แต่พอพี่พรทำงานไปได้เดือนนึง ก็มาขอเบิกเงินเดือนล่วงหน้า ขอไปใช้หนี้

ตอนนั้นปรางกับพี่ต้นก็สงสาร ก็ให้ยืมเงินไปเป็นหลักหมื่น

อีกไม่ถึงเดือน เค้าก็มาขอยืมเงินอีก บอกว่าเป็นหนี้นอกระบบ ต้องจ่ายดอกแพงมาก

ปรางกับพี่ต้นก้อสงสาร ก้อให้ยืมเงินอีก รวมไปแล้ว ก็กว่าครึ่งแสน

และปรางก็ถามย้ำแล้วนะว่ามีหนี้อีกมั้ย ให้บอกมาให้หมด เค้าก็บอกว่าไม่มีหนี้อีกแล้ว

แต่เมื่ออาทิตย์ก่อน ก็มาขอยืมเงินอีก บอกว่ามีหนี้นอกระบบ ต้องจ่ายดอกแพง (อีกแล้ว!)  แต่ปรางกับพี่ต้น พอจะได้ข่าวมาว่า พี่พรไปติดผู้ชาย ส่งเงินไปให้ผู้ชายอยู่เรื่อยๆ

ปรางกับพี่ต้นก็เลยตกลงกันว่า ครั้งนี้ไม่ให้ยืมเงินแล้ว (เล่นบทโหดหน่อย)

ทีนี้เมื่อวานนี้ คนทำงานบ้านคนนึง ซึ่งลาออกไปแล้ว

เค้าก็เล่าให้พี่ต้นฟังว่า

“พี่พรตีน้อง”

บอกว่า ตอนกลางวันพี่พร ชอบคุยโทรศัพท์ แล้วเวลาน้องร้อง ก็ตีมือตีเท้าน้อง

โอ๊ย ตอนนั้นใจปรางหายแว้บไปถึงตาตุ่ม

แล้วเค้าก็บอกอีกว่า ตอนกลางวัน (เวลาคุณตาคุณยายไม่อยู่บ้าน ซึ่งก็เป็นทุกกลางวัน) พี่พรก็ออกไปข้างนอกบ่อยมาก ทิ้งน้องไว้ ฝากเค้า (คือคนที่ลาออกไปแล้ว) ให้ดูแทน

และก็ยังมีอีกว่า พี่พรเนี่ยเป็นคนชอบโกหก แต่งเรื่องเก่ง แต่ไม่ใช่เรื่องจริง

จนปรางฟังแล้วปวดหัวหนึบๆ

เรื่องอื่นๆอะไรก็ไม่สำคัญเท่าว่า เค้าตีน้อง จริงหรือเปล่า

อันนี้ปรางก็บอกไม่ได้

เล่าให้คุณยายฟัง คุณยายก็ปลอบว่า ต้องฟังหูไว้หู

เพราะคนที่มาเล่าเนี่ย (คือคนที่ลาออกไป) เค้าไม่ถูกกับพี่พร

แต่เรื่องที่พี่พรออกไปข้างนอกบ้านตอนกลางวันเนี่ย

ปรางไปสืบกับข้างบ้านมาแล้ว

เค้าก็บอกว่าจริง ออกไปบ่อยมาก

ชอบออกไปซื้อของ ซื้อบัตรเติมเงิน

แถมยังไปยืมเงินคนงานข้างบ้านมาอีก หลังจากที่ยืมเงินปรางไปตั้งเยอะ

และคนข้างบ้านยังเล่าเรื่องว่า ที่พี่พรเคยขอลาไปเยี่ยมหลานป่วย แต่จริงๆแล้ว ไม่มีหลานป่วย เค้าเมคเรื่องขึ้นมา เพื่อไปหาแฟน (อันนี้ก็ไม่รู้ว่าจริงหรือไม่)

จนตอนนี้ปรางก็เลยรู้สึกไม่ไว้ใจพี่เลี้ยงของน้ำผึ้งคนนี้แล้ว

ไม่รู้จะทำยังไงดี

พี่ต้นก็บอกว่าให้คอยสังเกตไปก่อน

เอาเป็นว่า ปรางมาขอระบายละกันนะคะ เฮ้อ (ขอถอนหายใจทีเถอะ)