หลังจากเจาะน้ำคร่ำไปเมื่อวันที่ 28 มิ.ย. สัปดาห์ที่ 17 ด้วยน้ำหนักก่อนขึ้นชก เอ้ยเจาะ

51.3  ก.ก. เขียนเหตุการณ์วันนี้หน่อยดีก่าเนอะ คุณหมอบอกว่าไม่เจ็บหรอก

เหมือนกับเจาะเลือดนั่นแหละ ก็สบายมากทนได้บริจาคเลือดก็เคยมาแล้วแค่นี้จิ๊บ ๆ

คุณหมอไม่ได้ฉีดยาชาก่อนหรอก แต่ใจดีปิดตาให้ ก่อนปิดก็ให้เจอกับตัวเล็กก่อน

เป็นการพบกันครั้งแรก ปกติไม่เคยรู้สึกถึงการดิ้นของตัวเล็กเลย แต่พอเห็น

ในมอนิเตอร์ก็เห็นหนูดิ้นดุ๊กดิ๊ก ยกมือขึ้นลงไปมาไม่หยุดหย่อน แถมหาวอีกตะหาก

อืม ดี หลับเลยลูก หมอจะเข็มบุกรุกบ้านหนูแล้ว

แล้วเสียงแปร่งก็ถามคำถามที่อยากรู้และลุ้นมานานว่า “ผู้หญิงหรือผู้ชายครับ”

คุณหมอก็ซูม ๆ ๆ เข้าไป ตัวเล็กไม่อายเลยเหมือนได้ยินเสียงของคุณพ่อถาม

เปิดขาให้ดูซะ คุณหมอก็ยิ้ม ๆ บอกว่า “ผู้หญิงครับ” “กี่เปอร์เซ็นต์ครับ”

แม่แอบยิ้มคำถามพ่อยังจะหาคำยืนยันต่ออีก “น่าจะ 70% แล้วนะครับเนี่ย”

แล้วคุณหมอก็เริ่มลงมือหาตำแหน่งที่ไกลตัวเล็กจนเจอ แล้วปิดตาให้แม่

คุณหมอบอกใช้เวลาประมาณ 3 นาที พอเจาะปุลงไปบนพุงก็ไม่รู้สึกเจ็บเลยง่ะ

แต่พอคุณหมอเริ่มบอกว่าดูดน้ำคร่ำแล้วครับ เท่านั้นแหละทำไมรู้สึกเจ็บ

แล้วคุณหมอก็อธิบายต่ออีก “เจ็บนิดนะครับ น้องเอามือเข้ามาใกล้เข็ม”

น้าน ไหงหาวแล้วไม่ยอมนอนละจ๊ะ คนขี้หวง