อัพไดลูกชายสุดที่ร๊ากกก มากมายหลายตอน

เป็นเรื่องเที่ยว ๆ ไปนู่นมานี่กันซะเป็นส่วนใหญ่

ไหงขาดเรื่องพัฒนาการไป ... ฮี่  ๆ ๆ

เอา ๆ ๆ  จัดให้(ใคร ??)ซะหน่อยละกัน ..

                 พัฒนาการร่างกาย

            ....................................

ส่วนสูง ชั่งล่าสุดอยู่ที่ประมาณ 93 เซนติเมตร

น้ำหนักขึ้นชก อยู่ที่ประมาณ 13.3 กิโลกรัม (ขึ้นมาแล้ววุ๊ย โย่ววววว ๆ ๆ)

ไม่ต้องแปลกใจนะค่ะ .. ทำไมนังแม่อารมณ์ถึงดีจาย อารายมากมาย

กะอีแค่ลูกน้ำหนักเพิ่มมาประมาณครึ่งกิโล  ...

ธ่ออออ ก้อพ่อเจ้าประคุณเล่นคงน้ำหนักไว้ที่ประมาณ 12.5 - 12.7 มาตั้งนาน

ล่าสุดพอขึ้นมาครึ่งกิโลแค่นั้นแหละ นังแม่เลยดีใจเป็นยิ่งนัก ฮี่  ๆ ๆ

ส่วนเรื่องความแข็งแรงของร่างกายนั้น  ...

แม่ก็ไม่รู้ว่าเด็กจะสองขวบครึ่งต้องแข็งแรงประมาณไหน

แต่ทุกวันนี้น้องก้องก็สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เยอะมากขึ้น

ปีนขึ้น-ปีนลงเก้าอี้เองได้(ตั้งนานละ)

ขึ้น-ลงบันได้เองได้

เดิน วิ่ง  กระโดด .. ไม่ต้องพูดถึง ของชอบของฮีแหละ

ตอนนี้เวลาเล่นไม้ลื่น(ถ้าไม่สูงหรืออันตรายเกินไปนัก) แม่จะให้เล่นเอง

ส่วนล่าสุดที่แม่ยังไม่เคยเห็นว่านู๋ทำได้ (หรือทำได้แล้วแอ๊บเก็บไว้)

นู๋ปั่นจักรยานสามล้อได้แล้ว(วุ๊ย)  ..  ทำได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมไม่บอกกันบ้าง

สืบเนื่องมาจากวันก่อนไปเดินซื้อของที่โลตัส  แวะเล่นกันที่โซนจักรยานเด็ก

แม่ลองหยิบสามล้อมาให้นู๋ปั่น ..

ฮีจัดท่าทาง วางท่า วางเท้าซะอย่างดี (แม่ก็คิดว่าท่าดีทีเหลวอีกเหมือนเคย)

ป๊าดดดด ปั่นยิก ๆ ๆ  เลย .. แม่มานตาค้าง อึ้ง ทึ้ง + ยิ้ม

ปั่นเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่ละย่ะเนี๊ยะ ???.. ทำไมไม่บอกแม่บ้าง

(จริง ๆ ที่บ้านมีทั้งรถไถ  รถสามล้อปั่น รถจักรยาน ..

แต่ทุกคันคือฮีจะเล่นแบบเอาขาไถทั้งหมด  5555 เพราะฮีปั่นไม่เป็น

ปะป๊าสรุปว่านังรถสามล้อที่บ้าน มันฝืด ถ้าไม่ฝืดนะก้องปั่นโชว์ได้ตั้งนานละ)

             พัฒนาการอารมณ์และจิตใจ

           ...........................................

วันไหฮีนึกจะอารมณ์ดี ก็ดี๊ ดี ดี เป็นเด็กว่านอนสอนง่าย

วันไหนรมณ์เสียละก้อ .. “ก้องไม่เอา”  “เอาทิ้งไปเลย”

แต่เท่าที่สังเกตุ ช่วงนี้น้องก้องจะสามารถควบคุมอารมณ์ได้บ้างแล้ว

รู้จักอดทน อดกลั้น  และรู้จักรอ .. รู้จักทำตามเงื่อนไขของคนอื่นบ้าง เช่น

น้องก้อง : แม่น้องก้องจะเล่นแป้งโดว์

แม่        : น้องก้องรอแม่แป๊บนะลูก แม่พับผ้าให้เสร็จก่อน

น้องก้อง : ค๊าบบ

น้องก้อง : แม่ค๊าบ วันนี้น้องก้องไปไหน

แม่        : วันนี้น้องก้องไปอยู่ที่บ้านมะม๊านะค๊าบ แม่ ญ ไปทำงานนะ

น้องก้อง : น้องก้องจะไปที่ร้านกับแม่

แม่        : วันนี้ไปบ้านมะม๊าก่อนนะ แล้วพรุ่งนี้แม่จะพาไปร้านด้วย โอเช๊

น้องก้อง : ค๊าบ

ถ้าไม่เกินความอดทนจริง ๆ ก้องจะไม่ง้องแง้ง งองแง (และรวมถึงงี่เง่าด้วย 555)

ดีจ๊ะดี .. การควบคุมอารมณ์ เป็นสิ่งที่ดีนะ แต่ไม่ต้องถึงขั้นเก็บกดเนาะ มันเกินไป

เพราะยังไงเด็กก็คือเด็ก .. จะให้ควบคุมอารมณ์และความรู้สึกเหมือนผู้ใหญ่คงไม่ได้แน่

ส่วนเรื่องจิตใจ .. แม่มองว่าน้องก้องเป็นเด็กขี้อ้อนนะ โดยเฉพาะกับแม่

แม่หญิงค๊าบบบบ แม่หญิงอย่างโน่น แม่หญิงอย่างนี้ อารายก้อแม่หญิง

แม่รักก้องไม๊  แม่พูดกับก้องไม๊ แม่ค๊าบก้องเก่งไม๊  ก้องเขียนสวยไม๊

ไม่รู้โตขึ้นอีกหน่อยยังจะอ้อนเรียกหาแม่หญิงอยู่หรือเปล่าเนาะ ...

หรือจะไปเรียกหาแม่คุณก็ไม่รู้  ... 55555  แม่อยากให้นู๋อ้อนแม่แบบนี้ตลอดไปจัง

              พัฒนาการด้านการพูด

             ....................................

ผ่าน ๆ ไปเลย เนาะ .. เพราะเขียนไม่ถูกจริง ๆ

ตอนแรก ๆ ที่เริ่มพูดได้ป้าก็เห่อ โทรมารายงานแม่มานเป็นระยะ ๆ

วันนี้ลูกเธอพูดนั่น พูดนี้  ..... แต่ตอนนี้ไม่โทรละ .. เหตุผลคือ

“มานพูดมากจนฉานขี้เกียจจะจำละ ...” ก๊ากกกกก

แม่ก็เลยอาศัยเหตุผลเดียวกันกะป้าเล๊ย ..

พูดมากจนเขียนไม่ถูกเหมือนกัน 55555